Καλώς ορίσατε…

Σε ένα χώρο για μεγάλους ανθρώπους… Όχι με κριτήρια… Την ηλικία, Την τσέπη, Τα υλικά αγαθά, Την κοινωνική θέση και Την αναγνωρισημότητα από τα Μ.Μ.Ε. Αλλά με κριτήρια… Τις πνευματικές ικανότητες, Τη νοημοσύνη και Το συναίσθημα!!!

'Angel of Mind'

Τετάρτη, 24 Δεκεμβρίου 2014

Η υποκρισία των status στο Facebook ως αφορμή για αυτοκριτική!


Αυτή η υποκρισία ακόμα και στον ίδιο μας τον εαυτό αν δεν σταματήσει προβλέπεται δυσοίωνο το μέλλον των Ελλήνων εντός και εκτός συνόρων και κατεπέκταση το μέλλον ολόκληρου του κόσμου αφού κάθε έννοια αγώνα, εσωτερισμού αλλά κυρίως κριτικής ξεκίνησε από δω!
 Είναι οξύμωρο οτι όλοι ανεξαιρέτως ακόμα και εμού εθελοτυφλούμε τόσο και μοιράζουμε απλόχερα ευχές μέρες που είναι και μόλις λίγα 24ωρα αργότερα θα αφήσουμε στο παρελθόν μαζί με κάθε δείγμα συντροφικότητας ή αλληλεγγύης!
 Όλες αυτές οι σοφές κουβέντες και η ενθάρρυνση-αισιοδοξία πάει περίπατο τις στιγμές εκείνες της σκέψης, της ειλικρινούς αυτοκριτικής που αντιλαμβάνεσαι πως δεν είσαι εκεί που θέλεις, ούτε έκανες αυτά που θέλεις!
 Παρόλα αυτά συνεχίζεις να ζεις βλέποντας παντού γύρο σώματα κενά σαν μαριονέτες... ή καλύτερα ανδρείκελα που το μόνο που κάνουν είναι να δέχονται διαταγές! Διαταγές από ένα σύστημα που έχει γεμίσει απο τόσα σκουπίδια το νου σου, που φαντάζει αδύνατο να δει πέρα από την καπιταλιστική νοοτροπία της εικόνας και της εξουσίας!
 Είναι πολύ φτηνό να ακούς την φωνή μέσα σου, την στιγμή που μια επώνυμη μάρκα σου ψηθιρίζει στο αυτί την ανάγκη σου να καταναλώσεις ώστε να διατηρείθεις στα επιτρεπτά επίπεδα αποδοχής από την κοινωνία! Την κοινωνία που για όλα έχει άποψη και όλα τα ξέρει αλλά δεν αντιλαμβάνεται ότι κάθε φορά που κρίνει ταυτόχρονα διαχωρίζει δίνοντας το δικαίωμα να τρίβει τα χέρια της η ελίτ του παρασκηνίου! Είναι τόσο οφθαλμοφανές όσο και κωμικοτραγικό που δεν ξέρεις αν πρέπει να γελάσεις με την αφέλεια ή να κλάψεις με την βλακεία!
 Οι δήθεν διάφορες που τόσο θέλουν να σε κάνουν να πιστέψεις ότι έχουμε και η απίστευτη ομοιότητα στην τυφλή αποδοχή της χιλιομασημένης αυτής τροφής θα έπρεπε να σε έχει κάνει ήδη να καταλάβεις: όσες περισσότερες διαφορές έχεις ανθρωπάκο τοσό λιγότερους συμμάχους θα έχεις όταν έρθει η δική σου σειρά!

 Φτάνει πια να διαιρείς τον εαυτό σου σε δεξιό ή αριστερό, δημόσιο ή ιδιωτικό υπάλληλο, πατριώτη ή δωσίλογο κ.α Γιατί αυτό απο μόνο του αρκεί για να καταστρέψει τον μόνο κοινό διακαή πόθο κάθε ανθρώπου αλλά και κάθε ζωντανού οργανισμού που περασε και θα περάσει απο αυτόν τον πλανήτη - την ΕΛΕΥΘΡΙΑ!!!
 Γι αυτό πάψε επιτέλους να παπαγαλίζεις και άκου την φωνή μέσα σου που αντιλαμβάνεται πως αυτό που ζεις είναι η ψευδαίσθηση της ελευθερίας που δικαιωματικά από την φύση σου ανήκει!
Κάτα την γέννηση μας ήταν αναφαίρετο δικαίωμα και φυσική έκβαση της ζωής μας να ζούμε ελεύθεροι... Κατά την ´ζωή´ μας ήταν φυσική έκβαση να την χάσουμε!

 Κάθε φορά που κάναμε το λάθος της καταπατήσης της ελευθερίας του άλλου δίναμε μια μαχαιριά και στην δική μας...
 κάθε φορά που δεν επιτρεπάμε σε κάποιον να μιλήσει φιμώναμε το δικό μας στόμα..
 κάθε φορά που δεν επιτρεπάμε σε κάποιον να διαλέξει την αγάπη του στερούσαμε το δικαίωμα στον εαυτό μας να αγαπήσει..
 κάθε φορά που στερούσαμε από κάποιον να έχει την ιδεολογία του, στερούσαμε από μας την δυνατότητα υποστήριξης της δικής μας ιδεολογίας..
 κάθε φορά που στερούσαμε από κάποιον να ασπαστεί την θρησκεία του στερούσαμε από μας την δυνατότητα να φτάσουμε στην σύνδεση με την ανώτερη εκδοχή του εαυτού μας....

Αχ ανθρωπάκο... Πέρασε καιρός κι όμως μυαλό δεν έβαλες... Σκέψου όμως...
Τι θα γινόταν αν ήταν κάθε μέρα, μέρα καινούργιας χρονιάς;
Αν κάθε μέρα μας δινόταν η ευκαιρία να πάρουμε αποφάσεις για όλα αυτά που θέλουμε να αλλάξουμε με αφορμή την καινούργια χρονιά;

Γι αυτό στα λέω ανθρωπάκο για να τα βάλεις όλα αυτά στην φετινή σου αυτοκριτική...
Και να σταματήσεις να ψάχνεις τις διάφορες... Οι ομοιότητες είναι αυτές που θα σε κάνουν ευτυχισμένο! Να το θυμάσαι αυτό ανθρωπάκο... Οι μεγαλύτερες ομοιότητες επιφέρουν τα μεγαλύτερα αποτελέσματα...

....Εις το επαναδείν.....

Angel of mind

Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2014

Τσάρλι Τσάπλιν: όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου

Λέει το κατά τ άλλα , πολύ όμορφο, πλην όμως ανυπόστατο κείμενο που αποδίδεται στον Τσάρλι Τσάπλιν:

Τσάρλι Τσάπλιν ,μιλώντας στα 70ά του γενέθλια για τις εμπειρίες της ζωής του

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, μπόρεσα να καταλάβω ότι ο συναισθηματικός πόνος και η θλίψη, απλώς με προειδοποιούσαν να μη ζω κόντρα στην αλήθεια μου.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε αυθεντικότητα.

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, κατάλαβα σε πόσο δύσκολη θέση ερχόταν κάποιος με το να του επιβάλλω τις επιθυμίες μου, παρότι ήξερα ότι
ούτε ήταν κατάλληλη η στιγμή ούτε ο άνθρωπος ήταν έτοιμος, ακόμα κι αν αυτός ο άνθρωπος ήμουν εγώ.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε αυτοεκτίμηση.

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, έπαψα να λαχταρώ μια άλλη ζωή και μπόρεσα να δω ότι τα πάντα γύρω μου με προκαλούσαν να μεγαλώσω.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ωριμότητα.

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, κατάλαβα ότι βρίσκομαι πάντα και σε όλες τις περιστάσεις, την κατάλληλη στιγμή και στο σωστό μέρος και ότι όλα όσα γίνονται είναι σωστά. Από τότε κατάφερα να γαληνέψω.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε αποδοχή.

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, έπαψα να στερούμαι τον ελεύθερο χρόνο μου και σταμάτησα να κάνω μεγαλόπνοα σχέδια για το μέλλον.
Σήμερα κάνω μόνο ό,τι με ευχαριστεί και με γεμίζει χαρά, ό,τι αγαπώ και κάνει την καρδιά μου να γελά, με τον δικό μου τρόπο και στους δικούς μου ρυθμούς.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ειλικρίνεια.

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, απελευθερώθηκα από ό,τι δεν ήταν υγιές για μένα. Από φαγητά, άτομα, πράγματα, καταστάσεις και από ό,τι με τραβούσε συνεχώς μακριά από τον ίδιο μου τον εαυτό. Στην αρχή το ονόμαζα “υγιή εγωισμό”.
Αλλά σήμερα ξέρω ότι είναι αυταγάπη.

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, έπαψα να θέλω να έχω πάντα δίκιο. Έτσι έσφαλλα πολύ λιγότερο.
Σήμερα κατάλαβα ότι αυτό το λέμε απλότητα.

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, αρνήθηκα να συνεχίσω να ζω στο παρελθόν και να ανησυχώ για το μέλλον μου. Τώρα ζω περισσότερο τη στιγμή όπου όλα συμβαίνουν.
Έτσι σήμερα, ζω την κάθε μέρα και αυτό το λέω πληρότητα.

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, συνειδητοποίησα ότι η σκέψη μου μπορεί να με κάνει μίζερο και άρρωστο. Όταν όμως επικαλέστηκα τις δυνάμεις της καρδιάς μου, η λογική απέκτησε έναν πολύτιμο σύντροφο.
Αυτή τη σχέση την ονομάζω σήμερα σοφία της καρδιάς.

Δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε τις αντιπαραθέσεις, τις συγκρούσεις και τα προβλήματα με τον εαυτό μας και τους άλλους γιατί καμιά φορά, ακόμα και τα άστρα εκρήγνυνται και δημιουργούνται νέοι Γαλαξίες.

Σήμερα ξέρω ότι αυτό είναι η ζωή!

…………………..

https://antichainletter.wordpress.com/2013/03/06/chaplin/ 

Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2014

Οι 10 Βασικές Αρχές του Μαχάτμα Γκάντι




Δεν πρέπει να χάνεις την πίστη σου στην ανθρωπότητα. Η ανθρωπότητα είναι ένας ωκεανός. Αν μερικές σταγόνες του ωκεανού είναι βρώμικες, αυτό δεν σημαίνει ότι ο ωκεανός γίνεται βρώμικος.”

“Η διαφορά μεταξύ αυτού που κάνουμε και αυτού που είμαστε ικανοί να κάνουμε θα αρκούσε για να λύσει τα περισσότερα προβλήματα του κόσμου.”

“Αν δεν είχα αίσθηση του χιούμορ, θα είχα αυτοκτονήσει προ καιρού.”

O Μαχάτμα Γκάντι δεν χρειάζεται συστάσεις. Ο καθένας ξέρει για τον άνθρωπο που οδήγησε τον Ινδικό λαό στην ανεξαρτησία από την Βρετανική κυριαρχία το 1947.

Έτσι, ας προχωρήσουμε σε μερικές από τις αγαπημένες μου συμβουλές του Μαχάτμα Γκάντι.



1. Άλλαξε τον εαυτό σου.


“Πρέπει να είσαι η αλλαγή που θέλεις να δεις στον κόσμο.”

“Σαν ανθρώπινα όντα, το μεγαλείο μας δεν έγκειται τόσο στην ικανότητα μας να ξαναφτιάξουμε τον κόσμο, αλλά στην ικανότητα μας να ξαναφτιάξουμε τους εαυτούς μας.”

Αν αλλάξεις τον εαυτό σου, θα μπορέσεις να αλλάξεις και τον κόσμο. Αν αλλάξεις τον τρόπο σκέψης σου, τότε θα αλλάξεις το πώς αισθάνεσαι και τις πράξεις σου. Και έτσι θα αλλάξει και ο κόσμος γύρω σου. Όχι μόνο επειδή βλέπεις το περιβάλλον γύρω σου με διαφορετικό τρόπο και συναισθήματα, αλλά και επειδή η αλλαγή μέσα σου, σου επιτρέπει να αναλάβεις δράση με τρόπους που δεν έκανες ή δεν είχες σκεφτεί όταν λειτουργούσες με τον παλιό τρόπο σκέψης.

Και το πρόβλημα με το να αλλάζεις τον εξωτερικό σου κόσμο χωρίς να αλλάξεις τον εαυτό σου, είναι ότι θα είσαι ακόμα ο ίδιος όταν φτάσεις στην αλλαγή για την οποία προσπαθούσες. Θα εξακολουθείς να έχεις τιςαδυναμίες σου, την αρνητικότητα, τις αυτοκαταστροφικές σου τάσεις κτλ.

Και έτσι, σε αυτή την νέα κατάσταση θα εξακολουθείς να μην βρίσκεις αυτό που ήλπιζες μιας και το μυαλό σου θα είναι ακόμα γεμάτο με αυτά τα αρνητικά συναισθήματα. Και με αυτό τον τρόπο μπορεί να γίνουν ακόμα πιο ισχυρά εξαιτίας του εγωισμού σου. Από την στιγμή που ο εγωισμός σου αγαπά να διαιρεί τα πράγματα, να βρίσκει εχθρούς και να δημιουργεί διαχωρισμούς, μπορεί να προσπαθήσει να δημιουργήσει ακόμη περισσότερα προβλήματα και συγκρούσεις στην ζωή και τον κόσμο σου.



2. Εσύ έχεις τον έλεγχο.


“Κανείς δεν μπορεί να με βλάψει χωρίς την άδεια μου.”

Το πώς νιώθεις και πως αντιδράς σε κάτι, εξαρτάται πάντα από εσένα. Μπορεί να υπάρχει ένας «κανονικός» ή κοινός τρόπος αντίδρασης σε διαφορετικά πράγματα. Αλλά αυτό είναι όλο.

Μπορείς να επιλέξεις τις δικές σου σκέψεις, αντιδράσεις και συναισθήματα σχεδόν για τα πάντα. Δεν χρειάζεται να φρικάρεις, να αντιδράς υπερβολικά ή με αρνητικό τρόπο. Όχι κάθε φορά και όχι στιγμιαία. Μερικές φορές μια αντανακλαστική αντίδραση μπορεί να τραβήξει μακριά.

Και καθώς συνειδητοποιείς ότι κανείς εκτός από τον εαυτό σου δεν μπορεί να ελέγξει το πώς νιώθεις, μπορείς να αρχίσεις να ενσωματώνεις αυτό τον τρόπο σκέψης στην καθημερινή σου ζωή και να εξελιχθεί σαν μια συνήθεια. Μια συνήθεια που μπορεί να γίνει πιο ισχυρή με την πάροδο του χρόνου. Κάνοντας το αυτό, κάνει την ζωή πολύ πιο εύκολη και ευχάριστη.



3. Συγχώρεσε.


“Οι αδύναμοι δεν μπορούν να συγχωρήσουν. Η συγχώρεση είναι ένα χαρακτηριστικό των ισχυρών.”

“Ο οφθαλμός αντί οφθαλμού θα έχει σαν αποτέλεσμα να κάνει όλο τον κόσμο τυφλό.”

Το να πολεμάς το κακό με κακό δεν θα βοηθήσει κανέναν. Και όπως ειπώθηκε στην προηγούμενη συμβουλή, πάντα εσύ είσαι αυτός που επιλέγει πως θα αντιδράσει. Όταν μπορείς να ενσωματώσεις μια τέτοια σκέψη στις συνήθειες σου και στην ζωή σου, μπορείς να αντιδράς με έναν τρόπο πολύ πιο χρήσιμο για σένα και τους άλλους.

Συνειδητοποιείς ότι το να συγχωρείς και να αφήνεις τα πράγματα να πάνε στο παρελθόν, θα κάνει μεγάλο καλό σε εσένα και τον κόσμο γύρω σου. Και το να ξοδεύεις τον χρόνο σου σε αρνητικές αναμνήσεις δεν πρόκειται να σε βοηθήσει. Απλά θα προκαλέσεις στον εαυτό σου περισσότερο πόνο και θα τον αποτρέψεις από το να αναλάβει δράση στο παρών.

Αν δεν συγχωρείς, τότε αφήνεις το παρελθόν και ένα άλλο άτομο να ελέγξει το πώς αισθάνεσαι. Συγχωρώντας, απελευθερώνεις τον εαυτό σου από αυτά τα δεσμά. Και τότε μπορείς να επικεντρωθείς εξ’ ολοκλήρου, για παράδειγμα, στον επόμενο στόχο σου.



4. Χωρίς δράση δεν πας πουθενά.


“Μια ουγγιά εξάσκησης αξίζει όσο τόνοι κηρύγματος.”

Χωρίς να αναλαμβάνεις δράση, πολύ λίγα πράγματα θα επιτευχθούν. Ωστόσο, το να αναλαμβάνεις δράση, μπορεί να είναι σκληρό και δύσκολο. Μπορεί να υπάρχει μεγάλη εσωτερική αντίσταση.

Και έτσι μπορεί να προσφύγεις στο κήρυγμα, όπως λέει ο Γκάντι. Ή να διαβάζεις και να μελετάς ασταμάτητα. Και να νιώθεις ότι προχωράς μπροστά. Αλλά να έχεις λίγα ή καθόλου πρακτικά αποτελέσματα στην αληθινή ζωή.

Έτσι, για να φτάσεις εκεί που πραγματικά θέλεις να πας και για να κατανοήσεις πραγματικά τον εαυτό σου και τον κόσμο σου χρειάζεσαι πρακτική. Τα βιβλία μπορούν, ως επί το πλείστων, απλά να φέρουν την γνώση. Πρέπει να αναλάβεις δράση και να μεταφράσεις αυτή τη γνώση σε αποτελέσματα και κατανόηση.



5. Φρόντισε το παρόν.


“Δεν θέλω να προβλέψω το μέλλον. Ανησυχώ για την φροντίδα του παρόντος. Ο Θεός μου έδωσε τον έλεγχο της στιγμής που ακολουθεί.”

Ο καλύτερος τρόπος που έχω βρει για να ξεπερνάω την εσωτερική αντίσταση που συχνά με εμποδίζει από το να αναλάβω δράση, είναι να μένω στο παρών όσο περισσότερο μπορώ και να το αποδέχομαι.

Γιατί; Λοιπόν, όταν είσαι στο παρόν δεν ανησυχείς για την επόμενη στιγμή, που δεν μπορείς να την ελέγξεις έτσι και αλλιώς. Και η αντίσταση στη δράση, που προέρχεται από την φαντασία σου για τις μελλοντικές αρνητικές συνέπειες της δράσης αυτής ή αντανακλά αποτυχίες δράσης του παρελθόντος, χάνει την δύναμη της. Και έτσι, γίνεται πιο εύκολο να αναλάβεις δράση, να συγκεντρωθείς στο παρόν και να έχεις καλύτερη απόδοση.

Και θυμήσου ότι το να συνδέεσαι και να μένεις στο τώρα, είναι μια πνευματική συνήθεια που μπορείς να αναπτύξεις. Με τον καιρό γίνεται όλο και πιο ισχυρή και το κάνει πιο εύκολο να μένεις στο παρόν.



6. Ο καθένας είναι άνθρωπος.


“Ισχυρίζομαι ότι είμαι ένα απλό άτομο που μπορεί να σφάλει, όπως και κάθε άλλος κοινός θνητός. Μπορώ, ωστόσο, να έχω την ταπεινότητα να αναγνωρίσω τα λάθη μου και να εντοπίσω τα σφάλματα μου.”

“Δεν είναι συνετό να είσαι πολύ σίγουρος για την σοφία κάποιου. Είναι υγιές να υπενθυμίζεις στον εαυτό σου ότι, οι ισχυρότεροι μπορεί να αποδυναμωθούν και οι πιο σοφοί να σφάλουν.”

Όταν ξεκινάς να φτιάχνεις μύθους για τους ανθρώπους, ακόμα και αν έχουν παρουσιάσει απίστευτα αποτελέσματα, διατρέχεις τον κίνδυνο να αποσυνδεθείς από αυτούς. Μπορεί να αρχίσεις να νιώθεις ότι ποτέ δεν θα καταφέρεις να επιτύχεις παρόμοια πράγματα, επειδή είναι τόσο διαφορετικοί. Για αυτό, είναι σημαντικό να έχεις στον νου σου ότι ο καθένας είναι άνθρωπος, άσχετα με το ποιος είναι.

Και πιστεύω ότι είναι σημαντικό να θυμάσαι ότι όλοι είμαστε άνθρωποι και είμαστε επιρρεπείς στο να κάνουμε λάθη. Με το να κάνουμε τους ανθρώπους παράλογα πρότυπα, το μόνο που καταφέρνουμε είναι να δημιουργούμε περισσότερες αχρείαστες συγκρούσεις στον κόσμο γύρω μας και αρνητικότητα μέσα μας.

Είναι επίσης σημαντικό να το θυμάσαι, ώστε να αποφύγεις να πέσεις στην πολύ άχρηστη συνήθεια του νακατηγορείς τον εαυτό σου για λάθη που έχεις κάνει. Και να είσαι σε θέση να δεις με διαύγεια που έκανες λάθος και τι μπορείς να μάθεις από το λάθος σου. Και μετά να προσπαθήσεις ξανά.



7. Επέμενε.


“Πρώτα σε αγνοούν. Μετά σε κοροϊδεύουν. Μετά σε πολεμάνε. Μετά νικάς.”

Να είσαι επίμονος. Με τον καιρό η αντιπαράθεση γύρω σου θα εξασθενίσει και θα εξαφανιστεί. Και η εσωτερική σου αντίσταση και οι αυτοκαταστροφικές σου τάσεις που θέλουν να σε κρατήσουν πίσω θα γίνουν πιο αδύναμες.

Βρες αυτό που θέλεις αληθινά να κάνεις. Έπειτα, βρες το εσωτερικό κίνητρο για να συνεχίσεις. Ένας λόγος για τον οποίο ο Γκάντι ήταν τόσο επιτυχής με τις μη βίαιες μεθόδους του, είναι επειδή αυτός και οι ακόλουθοι του ήταν τόσο επίμονοι. Απλά δεν τα παρατούσαν.

Η επιτυχία ή η νίκη θα έρθουν τόσο γρήγορα όσο εσύ θέλεις. Πιστεύω ότι, ένας λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι δεν παίρνουν αυτό που θέλουν είναι γιατί εγκαταλείπουν πολύ νωρίς. Ο χρόνος που πιστεύουν ότι απαιτείται για κάποιο επίτευγμα, δεν είναι ίδιος με τον χρόνο που τελικά απαιτείται για να πετύχουν τον στόχο αυτό. Αυτή η λανθασμένη πεποίθηση, προέρχεται από τον κόσμο στον οποίο ζούμε. Έναν κόσμο γεμάτο μαγικά χάπια για όλες τις λύσεις, όπου οι διαφημίσεις συνεχώς μας υπόσχονται ότι μπορούμε να χάσουμε 50 κιλά ή να κερδίσουμε πολλά χρήματα σε 30 μέρες.

Τέλος, μια ακόμα συμβουλή για να διατηρήσει την επιμονή σου είναι να διατηρείς μια αίσθηση του χιούμορ. Μπορεί να φωτίσει τα πράγματα, ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές.



8. Δες το καλό στους ανθρώπους και βοήθησε τους.


“Βλέπω μόνο τα καλά προσόντα των ανθρώπων. Καθώς δεν είμαι αλάνθαστος ο ίδιος, δεν θα τολμούσα να ανιχνεύω τα λάθη των άλλων.”

“Ο άνθρωπος γίνεται σπουδαίος σε τέτοιο βαθμό, όσος είναι και ο βαθμός στον οποίο εργάζεται για την ευημερία των συνανθρώπων του.”

“Υποθέτω ότι η ηγεσία κάποτε σήμαινε μυϊκή δύναμη. Τώρα σημαίνει να τα πας καλά με τους συνανθρώπους σου.”

Υπάρχει σχεδόν πάντα κάτι καλό στους ανθρώπους. Αλλά και πράγματα που μπορεί να μην είναι και τόσο καλά. Όμως εσύ επιλέγεις σε ποια θα επικεντρωθείς. Και αν θέλεις να βελτιωθείς, τότε το να επικεντρώνεσαι σε καλούς ανθρώπους είναι μια χρήσιμη επιλογή. Επίσης κάνει και την ζωή ευκολότερη για εσένα, καθώς ο κόσμος σου και οι σχέσεις σου γίνονται πιο ευχάριστες και θετικές.

Και όταν δεις το καλό στους ανθρώπους, γίνεται πιο εύκολο να παρακινήσεις τον εαυτό σου να τους εξυπηρετήσει. Με το να εξυπηρετείς τους άλλους ανθρώπους, δίνοντας τους αξία, δεν κάνεις μόνο τις ζωές τους καλύτερες. Με τον καιρό, τείνεις να παίρνεις πίσω αυτά που δίνεις. Και οι άνθρωποι που βοηθάς αισθάνονται πιο πρόθυμοι να βοηθήσουν άλλους ανθρώπους. Και έτσι, εσύ, δημιουργείς μια ανοδική σπείρα θετικών αλλαγών που μεγαλώνει και γίνεται ισχυρότερη.

Ενισχύοντας τις κοινωνικές σου δεξιότητες μπορείς να γίνεις ένα άτομο με μεγαλύτερη επιρροή και να κάνεις αυτή τη σπείρα ακόμα ισχυρότερη.



9. Να είσαι θετικός. Να είσαι αυθεντικός. Να είσαι ο εαυτός σου.


“Ευτυχία είναι όταν αυτό που σκέφτεσαι, αυτό που λες και αυτό που κάνεις βρίσκονται σε αρμονία.”

“Πάντα να στοχεύεις στην απόλυτη αρμονία της σκέψης, των λέξεων και των έργων. Πάντα να στοχεύεις στο να εξαγνίζεις τις σκέψεις σου και όλα θα πάνε καλά.”

Νομίζω ότι μια από τις καλύτερες συμβουλές για να βελτιώσεις τις κοινωνικές σου δεξιότητες, είναι να συμπεριφέρεσαι με ένα θετικό τρόπο και να είσαι αυθεντικός όταν επικοινωνείς. Οι άνθρωποι εκτιμούν την αυθεντική επικοινωνία. Και υπάρχει πολλή μεγαλύτερη απόλαυση όταν οι σκέψεις σου, οι λέξεις σου και οι πράξεις σου είναι ευθυγραμμισμένες. Νιώθεις πανίσχυρος και σίγουρος για τον εαυτό σου.

Όταν οι λέξεις και οι σκέψεις σου είναι ευθυγραμμισμένες αυτό δείχνει σκέψη στην επικοινωνία σου. Επειδή έχεις τον τόνο της φωνής σου και την γλώσσα του σώματος ευθυγραμμισμένα με τις λέξεις σου.

Με αυτά τα κανάλια σε ευθυγράμμιση, οι άνθρωποι τείνουν να ακούνε πραγματικά αυτά που λες. Επικοινωνείς χωρίς ασυμφωνίες, αντιφατικά μηνύματα ή ίσως έναν τρόπο μη γνήσιο.

Επίσης, αν οι πράξεις σου δεν είναι ευθυγραμμισμένες με αυτά που λες, τότε αρχίζεις να κλονίζεις την δική σου πίστη στο τι είσαι ικανός να κάνεις. Και την πίστη των άλλων ανθρώπων σε εσένα.



10. Συνέχισε να ωριμάζεις και να εξελίσσεσαι.


“Η συνεχής ανάπτυξη είναι νόμος της ζωής και ένας άνθρωπος που πάντα προσπαθεί να διατηρήσει τα δόγματα του με σκοπό να φαίνεται συνεπής, οδηγεί τον εαυτό του σε λάθος κατεύθυνση.”

Μπορείς, σχεδόν πάντα, να βελτιώσεις τις ικανότητες σου, τις συνήθειες σου ή να επανεκτιμήσεις τις αξιολογήσεις σου. Μπορείς να αποκτήσεις βαθύτερη κατανόηση του εαυτού σου και του κόσμου.

Σίγουρα, μπορεί να πέφτεις σε αντιφάσεις ή να φαίνεται σαν να μην ξέρεις τι κάνεις από καιρό σε καιρό. Μπορεί να έχεις πρόβλημα στο να ενεργείς κατάλληλα ή στο να επικοινωνείς αυθεντικά. Αλλά αν δεν το κάνεις θα οδηγήσεις, όπως λέει ο Γκάντι, τον εαυτό σου σε λάθος μονοπάτι. Σε ένα μέρος όπου προσπαθείς να κρατήσεις τις παλιές σου απόψεις και να φαίνεσαι συνεπής, ενώ συνειδητοποιείς μέσα σου ότι κάτι δεν πάει καλά. Δεν είναι ένα ευχάριστο μέρος να βρίσκεσαι. Το να επιλέξεις να αναπτυχθείς και να εξελιχθείςείναι ένα πολύ πιο ευχάριστο και χρήσιμο μονοπάτι να ακολουθήσεις.

Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2014

Τζούλιαν Τρέζουρ: Πώς να μιλάς ώστε να θέλουν να σε ακούσουν

Άλλη μια ομιλία στα πλαίσια του TED αποδεικνύεται υπερβολικά χρήσιμη!

Έχεις νιώσει ποτέ ότι μιλάς αλλά κανείς δεν σε ακούει; Ο Τζούλιαν Τρέζουρ είναι εδώ για να σε βοηθήσει. Σε αυτή την χρήσιμη ομιλία, ο ειδικός στον ήχο εκθέτει τους τρόπους της δυναμικής ομιλίας - από μερικές βατές φωνητικές ασκήσεις μέχρι και συμβουλές για να μιλάς με συμπόνοια. Μια ομιλία που θα μπορούσε να κάνει τον κόσμο να ακούγεται πιο όμορφος.





Σάββατο, 4 Οκτωβρίου 2014

Διανοούμενοι κατά παραγγελία

«Οι μεγάλοι άνθρωποι μιλούν για ιδέες.

Οι μεσαίοι άνθρωποι μιλούν για γεγονότα.

Οι μικροί άνθρωποι μιλούν για τους άλλους»

Πλάτων

Ο ελληνισμός είχε ανέκαθεν βαθιές πνευματικές ρίζες. Στα δύσκολα και στα εύκολα η πνευματική αναζήτηση υπήρξε για μας εθνικό σπορ. Όλες οι εκφάνσεις της ζωής του νεοέλληνα αποπνέουν πνευματικότητα. Οπότε και κατά τη μίζερη περίοδο που διανύουμε, δε θα μπορούσαμε παρά να αναζητάμε, σε κατάσταση «ένθεης μανίας και έξαλλου ενθουσιασμού», τους διανοουμένους για να μας καθοδηγήσουν. Κάθε καρυδιάς καρύδι σε τηλεπαράθυρα, καφενεία, blogsκαι παραλίες ψάχνει τους πνευματικούς ανθρώπους. Τα… καρύδια διερωτώνται έμπλεα αγωνίας: «Μα τι κάνουν οι διανοούμενοι;», «Γιατί σιωπά η πνευματική ηγεσία;», «Πού έχει λουφάξει η διανόηση;». Πολύ λογικό! Δηλαδή, φτάσαμε εδώ που φτάσαμε και ρημάξαμε τα πάντα, επειδή λάβαμε σοβαρά υπόψη μας τις αγωνίες του πνευματικού κόσμου;

Πιθανώς όλοι αυτοί οι Σέρλοκ Χολμς ούτε που γνωρίζουν τι αναζητούν. Απλώς αναζητούν σωσίβια και κάπου πήρε το αφτί τους ότι οι διανοούμενοι έχουν τις λύσεις. Μα οι διανοούμενοι δεν είναι πιάτο ημέρας. Δεν τους παραγγέλνεις με συνοδεία χωριάτικης και πατατοκεφτέδων, όποτε νιώσεις όρεξη γι αυτούς. Δεν εμφανίζονται μόλις ο λαός(;) τούς καλέσει. Οι διανοούμενοι δεν αυτοπροσδιορίζονται ως τέτοιοι με ηχηρές ανακοινώσεις του στιλ: «Εμείς οι πνευματικοί άνθρωποι…». Δε λένε όσα θέλει να ακούσει ο λαός χαϊδεύοντας τα αφτιά του.

Απορία. Κι όλοι εκείνοι, που σήμερα επαναλαμβάνουν συνθήματα της πλατείας στα τηλεπαράθυρα ή σε επιστολές αυτοαποκαλούμενοι «διανοούμενοι», δεν είναι τέτοιοι; Όχι βέβαια, δεν είναι. Μπορεί να είναι μπακλαβάδες, ιμάμ, κριτσίνια αλλά διανοούμενοι δεν είναι. Αυτοί είναι πιάτο κατά παραγγελία. Σκέφτονται: «Τι θέλει να ακούσει ο λαός και οι τηλεπαραθυράδες; Ας τους το πούμε, για να ικανοποιήσουμε τη ματαιοδοξία μας και να γνωστοποιήσουμε την ύπαρξή μας». Ασχολούνται με γεγονότα, τα οποία πλέον θα εντόπιζε ακόμα και ο Γκούφη, ο οποίος ποτέ δεν εντάχθηκε στην πνευματική ελίτ των κινουμένων σχεδίων.

Ο διανοούμενος κινείται στο χώρο των ιδεών. Κι αυτές μπορεί να ξεπηδούν από το χώρο της τέχνης, της επιστήμης, της εκπαίδευσης, της πολιτικής, της θρησκείας… Όσοι εντοπίζουν και διατυπώνουν τις ιδέες δικαιούνται τη σφραγίδα του διανοουμένου. Αυτό εννοούμε με τη φράση: διανοούμενος με βούλα. Οι άβουλοι, δηλαδή όσοι δεν έχουν βούλα, δεν εμπίπτουν στη διανόηση. Ο πνευματικός άνθρωπος αποκτάει τη βούλα του από την κοινή γνώμη, εξαιτίας δυο γνήσιων γνωρισμάτων του: της σφαιρικής παιδείας του και της κοινωνικής συνείδησής του. Το πρώτο του επιτρέπει να αποκωδικοποιεί και να κατανοεί τις εξελίξεις εντοπίζοντας προοπτικές και κινδύνους πριν οποιονδήποτε άλλον. Το δεύτερο του προσφέρει το κίνητρο και τη διάθεση να γνωστοποιεί τις σκέψεις, τις ανησυχίες, τα συμπεράσματά του σε σύνολα, μικρά ή μεγάλα.

Όσοι τώρα αναζητούν τους ανθρώπους της διανόησης και ασχολούνται με αυτούς απαξιωτικά, εκφράζουν άγνοια και μετριότητα. Όταν έπρεπε να ακούσουν τους διανοουμένους, το έπαιζαν τρελίτσα. Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Άλλωστε, αυτή είναι η συνήθης πρακτική του μικρομεσαίου ανθρώπου. Όταν ακούει κακά μαντάτα, σκοτώνει τον αγγελιαφόρο. Οι άνθρωποι του πνεύματος την έκαναν τη δουλειά τους παστρικά κι ωραία. Πάντα την κάνουν. Μέσα σε αμφιθέατρα, μέσω του καλλιτεχνικού έργου τους, με αρθρογραφία… έδειχναν ότι ο δρόμος που ακολουθούσαμε ήταν επικίνδυνος. Όλοι τούς ακούγαμε να εκφράζουν ανησυχίες για την πολιτική αδιαφορία που άφηνε ανεξέλεγκτους τους επίορκους λαϊκιστές πολιτικούς, για τον αμετροεπή τρόπο ζωής μας, για την επιδιωκόμενη χλιδή που, όμως, δε στηριζόταν στην παραγωγικότητα, για…, για..., για… Ποιος τους έδωσε προσοχή; Ελάχιστοι! Ήταν η εποχή των παχιών αγελάδων κι όποιος προσπαθούσε να πει την αλήθεια, ήταν κακός και δεν τον παίζαμε. Δώσε μας παραμύθι και πάρε μας τον Παρθενώνα.

Τώρα όλοι συνωστίζονται στην ουρά για να παραγγείλουν το διανοούμενό τους. «Παρακαλώ μού σερβίρετε ένα διανοούμενο που θα λέει ό,τι θέλω να ακούσω. Ένα διανοούμενο που θα βροντοφωνάξει: “Έξω η τρόικα και το ΔΝΤ”, “Να μην πληρώσουμε όσα χρωστάμε”, “Να μη γίνουν απολύσεις στο δημόσιο”, “Να μη μειωθεί το εισόδημά μας”…»

Οι διανοούμενοι, όμως, δεν είναι πιάτο ημέρας. Δε λειτουργούν κατά παραγγελία και δεν τους κάνουν το χατίρι. Κι όσο δεν τους το κάνουν, παραμένουν αόρατοι. Όχι επειδή λουφάζουν αλλά επειδή φοβόμαστε να τους ακούσουμε. Οι άνθρωποι του πνεύματος σήμερα μιλούν για θυσίες που πρέπει να γίνουν από όλους, για παραγωγικότητα και επιχειρηματικές ιδέες που θα ξαναβάλουν την Ελλάδα στο παγκόσμιο παιχνίδι. Μιλούν κυρίως για αλλαγή νοοτροπίας -οικονομικής κοινωνικής και πολιτικής- που θα αλλάξει το πολιτικό σκηνικό απαλλάσσοντάς μας από τους ανίκανους πολιτικούς.

Οι διανοούμενοι μιλούν χωρίς να κραυγάζουν. Δεν εισβάλλουν βίαια στο χώρο κανενός. Μοιράζονται τις ιδέες τους με εκείνους που είναι έτοιμοι για αλήθειες κι όχι με όσους νιώθουν λιγούρα για μουσακά.


Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2014

Η ιστορία του ιταλού Πέπε

Ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Επίκτητος έλεγε: “για όσα βιώνουμε δεν φταίνε τα ίδια τα γεγονότα, αλλά ο τρόπος που εμείς τα αντιμετωπίζουμε”.

Η ιστορία του Ιταλού Πέπε που ακολουθεί (και που εντόπισα στο διαδίκτυο), έρχεται να επιβεβαιώσει αυτήν την αρχαία ελληνική άποψη.

Ο Πέπε είναι το είδος του ανθρώπου που ο καθένας θα ήθελε να είναι. Πάντα χαρούμενος, είχε πάντα κάτι θετικό να πει.
Όταν κάποιος τον ρωτούσε πως είναι, πάντα έλεγε: «Δεν θα μπορούσα να είμαι καλύτερα»!

Είχε αλλάξει πολλές φορές δουλειά και αρκετοί από τους συναδέλφους του τον ακολουθούσαν.

Ο λόγος που τον ακολουθούσαν ήταν η στάση του. Ήταν γεννημένος ηγέτης.

Αν ένας από τους υπαλλήλους είχε μια κακή μέρα, αυτός ήταν πάντα εκεί για να του δείξει την θετική πλευρά της κατάστασης.

Μια μέρα πήγα να τον δω και του ρώτησα. Δεν καταλαβαίνω. Δεν μπορεί να είσαι πάντα τόσο σίγουρος.

Πως το κάνεις;

Ο Πέπε μου απάντησε:

- “Κάθε πρωί ξυπνάω και λέω στον εαυτό μου : “Πέπε, έχεις δύο επιλογές τώρα: Μπορεί να είσαι σε καλή ή σε κακή διάθεση. Διαλέγω να είμαι σε καλή.

- Κάθε φορά που κάτι πάει στραβά, μπορώ να επιλέξω να το παίξω θύμα ή να μάθω κάτι από την εμπειρία. Διαλέγω να “μάθω”.

- Κάθε φορά που κάποιος έρχεται να μου παραπονεθεί, μπορώ να δεχθώ τα παράπονά του ή να του δείξω την θετική πλευρά της ζωής. Επιλέγω να του δείξω την θετική πλευρά.

- Ναι, φυσικά αλλά δεν είναι τόσο εύκολο, απήντησα.

- «Si, είναι.», δήλωσε ο Πέπε. Τα πάντα στη ζωή είναι θέμα επιλογών. Αν απλοποιήσεις την όλη κατάσταση αυτή συνοψίζεται σε μια επιλογή.

- Μπορείς να επιλέξεις πώς να αντιδράσεις σε κάθε περίπτωση, μπορείς να επιλέξεις πώς οι άλλοι επηρεάζουν τις διαθέσεις σου, μπορείς να επιλέξεις να είσαι σε καλή ή κακή διάθεση.

Σε περίληψη

Εσύ επιλέγεις πως θα ζήσεις την ζωή σου.

Σκέφτηκα πολύ αυτά που μου είπε ο Πέπε…

Επειδή αλλάξαμε σπίτι, χάσαμε επαφή, αλλά σκεφτόμουν συχνά τον Πεπέ όταν είχα να πάρω μιαν απόφαση.

Χρόνια αργότερα έμαθα ότι ο Πέπε έκανε κάτι που ποτέ δεν πρέπει να κάνεις. Άφησε την πόρτα ξεκλείδωτη και τρεις οπλισμένοι ληστές μπήκαν να τον ληστέψουν.

La casa sulla collina

Όταν ο Pepe, τρέμοντας από φόβο, προσπάθησε να ανοίξει το χρηματοκιβώτιο, το χέρι του γλίστρησε. Οι ληστές πανικοβλήθηκαν και τον πυροβόλησαν. Ο Πεπέ βρέθηκε σχετικά γρήγορα, τρέξαμε στο νοσοκομείο. Μετά από 8 δύσκολες ώρες χειρουργείο και εβδομάδες αποκατάστασης ο Πέπε βγήκε από το νοσοκομείο με αρκετές σφαίρες στο σώμα του. Μετά από έξι μήνες συνάντησα τον Πέπε και τον ρώτησα πως είναι. Η απάντηση ήταν όπως πάντα. «Δεν θα μπορούσα να είμαι καλύτερα»!

Όταν τον ρώτησα τι του πέρασε από το μυαλό την μέρα της ληστείας, μου είπε.

«Όταν βρέθηκα πληγωμένος ξάπλα στο πάτωμα, σκέφθηκα πως είχα δύο επιλογές: Να ζήσω ή να πεθάνω. Διάλεξα να ζήσω.»

«Δεν φοβήθηκες;» τον ρώτησα. Ο Πέπε απάντησε. «Οι γιατροί ήταν θαυμάσιοι. Δεν κουράζονταν να επαναλαμβάνουν ότι όλα θα πάνε καλά. Αλλά όταν με πήγαν στο χειρουργείο και όταν είδα την έκφραση στα πρόσωπά τους τότε πραγματικά φοβήθηκα. Διάβαζα στα μάτια τους «Αυτός τώρα είναι νεκρός». Τότε κατάλαβα ότι έπρεπε να πάρω μιαν απόφαση.»

«Και τι έκανες;» Τον ρώτησα.
Ο Πέπε μου απάντησε: «Όταν ο γιατρός με ρώτησε αν ήμουν αλλεργικός σε κάτι, πήρα μια βαθιά ανάσα και φώναξα. «Ναι, στις σφαίρες!». Ενώ αυτοί γελούσαν εγώ τους είπα. «Διαλέγω να ζήσω. Εγχειρήστε με σαν να είμαι ζωντανός όχι πεθαμένος.»

Ο Πέπε επέζησε χάρη στους γιατρούς αλλά κυρίως χάρη στην εκπληκτική στάση του. Είχε μάθει ότι κάθε μέρα, έχουμε την επιλογή να ζήσουμε πλήρως ή όχι. Τελικά, η στάση, αυτό είναι που μετράει.

Τελικά
Και γενικά

Το τι είσαι
Το πως αισθάνεσαι
Το πως σε βλέπουν οι άλλοι
Το πώς ζεις

Είναι δική σου απόφαση.

πηγή: http://omorfamystika.gr/

Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2014

11 Ελληνες στη λίστα των κροίσων

Η κρίση βαθαίνει, οι πλούσιοι αβγαταίνουν. Κατέχουν το 1/10 του παγκόσμιου ΑΕΠ

Τη στιγμή που όλες οι προβλέψεις για παγκόσμια ανάκαμψη αναθεωρούνται προς τα κάτω με το παγκόσμιο χρέος να εκτοξεύεται σε πρωτοφανή επίπεδα (100 τρισ. δολάρια, Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών, 3/2014), η λέσχη των δισεκατομμυριούχων του πλανήτη αυξάνεται, πληθαίνει και κατακυριεύει τη Γη κατά παραγγελίαν του Θεού των αγορών.


Από τον Ιούλιο του περασμένου έτους ώς τον φετινό Ιούνιο, ο πληθυσμός των δισεκατομμυριούχων αυξήθηκε κατά 155 άτομα, φέρνοντάς τους στον αριθμό-ρεκόρ των 2.325, αύξηση 7,1% από πέρυσι. Είναι χαρακτηριστικό πως η αντίστοιχη αύξηση μεταξύ 2012 και 2013 ήταν μόλις 0,5%. Ο συνολικός πλούτος που κατέχουν οι δισεκατομμυριούχοι του πλανήτη αυξήθηκε φέτος 12% και ανέρχεται πλέον σε 7,3 τρισ. δολάρια, ποσό ίσο περίπου με το ένα δέκατο του παγκόσμιου ΑΕΠ και μεγαλύτερο από τη συνολική κεφαλαιοποίηση των εισηγμένων στον Dow Jones.

Στην έρευνα της εταιρείας ερευνών Wealth-Χ με έδρα τη Σιγκαπούρη και της ελβετικής τράπεζας UBS, η είδηση είναι πως πρώτη φορά η Ευρώπη ξεπέρασε τη Βόρεια Αμερική τόσο σε αριθμό δισεκατομμυριούχων -775 (+1,2%) έναντι 609 (+10,3%)- όσο και στο μέγεθος του πλούτου που αυτοί κατέχουν - 2,375 τρισ. δολάρια (+12%) έναντι 2,371 τρισ. δολαρίων (+9,9%). Παρ' όλα αυτά οι ΗΠΑ έχουν τους περισσότερους (571) από κάθε άλλη χώρα, ακολουθούμενες από Κίνα (190), Βρετανία (130), Γερμανία (123) και Ρωσία (114), ενώ στο διάστημα της μέτρησης Ασία και, ειδικά, η Κίνα είδαν τη μεγαλύτερη αύξηση.

Με 18 δισ. δολάρια

Το ελληνικό ενδιαφέρον στην υπόθεση είναι η ύπαρξη 11 Ελλήνων δισεκατομμυριούχων με περιουσία 18 δισ. δολαρίων, από 9 πέρυσι με περιουσία 16 δισ. Ο αριθμός τους δεν είναι μικρός αν αναλογιστεί κανείς πως το Βέλγιο με παρόμοιο πληθυσμό έχει λιγότερους και η Πορτογαλία τους μισούς. Επιβεβαιώνει δε την τάση που είχε καταγραφεί πέρυσι στην έρευνα της Wealth-Χ για άτομα με περιουσία μεγαλύτερη των 30 εκατ. δολαρίων, όπου η Ελλάδα αναφερόταν ως «η χώρα με τον δεύτερο αυξανόμενο πληθυσμό πολυεκατομμυριούχων στην Ευρώπη» (505 άτομα με περιουσία 60 δισ. δολάρια).

Σε κάθε τρία εκατομμύρια ανθρώπους στον πλανήτη αντιστοιχεί ένας δισεκατομμυριούχος και παρά το γεγονός πως οι δισεκατομμυριούχοι αναλογούν μόλις στο 1% του πληθυσμού των πολυεκατομμυριούχων, ο πλούτος των πρώτων μεταξύ 2011 και 2013 αυξήθηκε 40%. Σήμερα κατέχουν κατά μέσον όρο περιουσία 3,1 τρισ. δολαρίων (+4,4%), 600 εκατ. δολάρια έκαστος σε ρευστό και τέσσερις ιδιοκτησίες αξίας 23,5 εκατ. δολαρίων η κάθε μία. Σχεδόν ένας στους πέντε, το μεγαλύτερο ποσοστό, έχει συσσωρεύσει πλούτο μέσω χρηματοπιστωτικού τομέα και επενδυτικών σχημάτων. Οι δισεκατομμυριούχοι επιθυμούν να έχουν τον αποκλειστικό έλεγχο των επιχειρήσεών τους. Για σχεδόν τους μισούς η περιουσία τους αφορά ιδιοκτησία μη εισηγμένων, ενώ κατά πλειοψηφία (95%) κατέχουν 1-10 δισ. δολάρια. Το 10 το καλό φαίνεται πως είναι το ταβάνι. Μόλις δε τέσσερα άτομα ξεπερνούν τα 50 δισ. παγκοσμίως.

Ανω των 65 ετών

Σχεδόν οι μισοί από τους δισεκατομμυριούχους έχουν ηλικία άνω των 65 και η μέση ηλικία τους καταγράφεται στα 63 έτη, σε μια εποχή που οι κυβερνήσεις επιλέγουν να αυξάνουν τα ηλικιακά όρια συνταξιοδότησης των κοινών θνητών στα όρια της μετάβασής τους στον άλλο κόσμο. Σ' αυτόν τον κόσμο, η τάση των δισεκατομμυριούχων, λέει η έρευνα, είναι να διατηρούν τον πλούτο που συσσώρευσαν, αν και σε άλλο σημείο υποστηρίζεται πως «υπάρχουν ενδείξεις ότι οι δισεκατομμυριούχοι κρατούν θέση αναμονής για επενδύσεις». Πάντως, μέχρι το 2020 και εν αναμονή της ανάπτυξης που έρχεται, ο αριθμός τους προβλέπεται να αυξηθεί ανάμεσα σε 3.600 και 4.100 άτομα.

Τετάρτη, 20 Αυγούστου 2014

Ηθική της μη βίας του Σωκράτη


O Σωκράτης τασσόταν κατά της χρήσης σωματικής βίας στις διανθρώπινες σχέσεις. Την αποφυγή της βίας συνιστούσε και στην περίπτωση που κάποιος γίνεται θύμα αδικίας ή κακομεταχείρισης. Όταν αδικείται κάποιος, δεν παθαίνει κάποιο ουσιαστικό κακό. H αδικία βλάπτει κυρίως αυτόν που αδικεί, όχι τον αδικούμενο. Εννοεί στην περίπτωση αυτή ο Σωκράτης κάποια ψυχική βλάβη εκείνου που αδικεί.

Την απαίτηση για μη ανταπόδοση της αδικίας θεωρεί ο Σωκράτης στοιχείο της δικαιοσύνης. Για να είναι κανείς δίκαιος, δεν πρέπει να αδικεί ούτε στην περίπτωση που τον αδικούν. H αρχή της δικαιοσύνης ισχύει γενικά και απόλυτα: Ουδαμώς δεί άδικείν.

Με την πιο πάνω άποψη ο Σωκράτης ερχόταν σε αντίθεση με την αρχή της ανταπόδοσης, που ήταν κυρίαρχη στην εποχή του. Ήταν για όλους αυτονόητο και δίκαιο να ευεργετεί κανείς τους φίλους του και να τιμωρεί τους εχθρούς του με τη βοήθεια των φίλων.

Ερχόταν επίσης ο Σωκράτης σε αντίθεση με τη θεωρία για το δίκαιο του ισχυρότερου, που υποστηριζόταν από μαθητές του Γοργία, τον Πώλο και τον Καλλικλή. O Σωκράτης θεωρούσε το άδικείν χειρότερο από το αδικείσθαι και θα προτιμούσε το δεύτερο από το πρώτο. Αντίθετα, ο Καλλικλής θεωρούσε την παθητική στάση απέναντι σε αδικίες ανελεύθερη και δουλοπρεπή, ανάξια για ελεύθερο άντρα.

O Σωκράτης μάλλον αντιμετώπιζε τους επιθετικούς τύπους σαν ψυχικά άρρωστους. Θυμώνει κανείς με έναν άρρωστο; Ωστόσο ο Σωκράτης υποστηρίζει μια εντελώς παθητική ηθική. Διατυπώνει την άποψη ότι πρέπει να παραιτείται κανείς ακόμα και από την αυτοάμυνα, από την προστασία της ζωής ή της σωματικής του ακεραιότητας. O άνθρωπος δεν πρέπει να «αμύνεται» και να «αντιδρά κακώς» (Κρίτων 49D). Αντιδικία είναι και το να προκαλεί κανείς ζημιά στον αδικούντα και βιαιοπραγούντα πάνω στην προσπάθεια του να προστατευθεί, να αμυνθεί.


Τι είναι οι πεποιθήσεις; Σεβαστή Βόλα

Aς μιλήσουμε για πεποιθήσεις.


Οι πεποιθήσεις μας, δηλαδή η αντίληψη που έχουμε για τον εαυτό μας ή άλλους ή μία κατάσταση, δημιουργούν συγκεκριμμένα συναισθήματα και επομένως ανάλογες εμπειρίες. Το συναίσθημα που βιώνεις εξαιτίας μιας πεποίθησης δονείται σε χαμηλές ή υψηλές συχνότητες. 

Οι εμπειρίες που θα βιώσουμε εξαρτώνται από τις συχνότητες των δονήσεων, δηλαδή συναισθήματα όπως της αγάπης, της χαράς, της ευγνωμοσύνης προσελκύουν εμπειρίες και ανθρώπους που σου δίνουν τα ανάλογα συναισθήματα, και ενοχές, ντροπή, φόβος, ανησυχία, μνησικακία κλπ. προσελκύουν ανθρώπους και εμπειρίες που θα σε κάνουν να βιώσεις περισσότερες ενοχές , ντροπή , φόβο κλπ.

Αυτός είναι ο νόμος της έλξης: το όμοιο έλκει το όμοιο, το σύμπαν ανταποκρίνεται σε αυτό που νιώθεις, και αυτό που βιώνεις είναι το καθρέφτισμα αυτού που είσαι.

Τα κύτταρα εθίζονται στα συγκεκριμμένα ή άλλα συναισθήματα και κάθε φορά που αισθάνεσαι ντροπή ή ενοχές προγραμματίζεις το υποσυνείδητό σου να ζήσει εμπειρίες που προκαλούν ντροπή και ενοχές. Αυτή η εξάρτηση έχει σαν αποτέλεσμα τα κύτταρα να “μπουκώνουν ” και να μην μπορούν να πάρουν τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζονται με αποτέλεσμα να φθείρονται και να δημιουργούνται αρρώστιες.

Για να γίνω περισσότερο κατανοητή, αν εγώ πιστεύω ότι δεν είμαι επαρκής, δηλαδή ότι δεν είμαι αρκετά ικανή ή δεν αισθάνομαι την αξία μου, τότε θα προσελκύω καταστάσεις ή ανθρώπους στις οποίες θα βιώνω απόρριψη. Όσο αισθάνομαι απόρριψη, τόσο προσελκύω ανθρώπους και καταστάσεις που με απορρίπτουν και θα εξακολουθώ μέχρι να πάρω το μάθημά μου, δηλαδή να αισθανθώ επαρκής και να κατανοήσω ότι η αξία μου είναι δεδομένη ανεξάρτητα των καταστάσεων που βιώνω και της συμπεριφοράς των ανθρώπων απέναντι μου.

Η πραγματικότητα σου , οι εμπειρίες σου , τα συναισθήματα σου καθρεφτίζουν εσένα και τις πεποιθήσεις σου. 
Κάθε φορά που αλλάζεις την αντίληψη σου για ένα θέμα αλλάζεις την ενέργεια σου και την πραγματικότητα σου.

Σεβαστή Βόλα

10 επιλογές που θα μετανιώσεις σε 10 χρόνια.

1. Φοράς μια μάσκα για να εντυπωσιάσεις τους άλλους.

Οταν η σκέψη σου είναι εστιασμένη στην γνώμη των άλλων για σένα ή να είσαι κάποιος που θέλουν οι άλλοι να είσαι τότε ξεχνάς ποιός πραγματικά είσαι. Δεν χρειάζεται να είσαι τέλειος για να εμπνέεις ή να εντυπωσιάζεις τους άλλους.

2. Αφήνεις κάποιον άλλο να δημιουργήσει τα όνειρα για σένα.

Η μεγαλύτερη πρόκληση στη ζωή είναι να βρεις "ποιός είσαι " και να είσαι χαρούμενος με αυτό που είσαι. Μείνε πιστός στους στόχους σου και στα όνειρα σου. Έχεις ανθρώπους που διαφωνούν μαζί σου; Μερικές φορές θα θεωρηθείς τρελλός από τους άλλους αλλά όταν εσύ χάνεις την αίσθηση του χρόνου όταν ασχολείσαι με τό πάθος σου , τότε αυτό που κάνεις είναι σωστό για σένα.

3. Εχεις αρνητικούς ανθρώπους γύρω σου.

Οταν αντιληφθείς ότι η παρέα των αρνητικών ανθρώπων είναι μια επιλογή και όχι υποχρέωση τότε ελευθερώνεσαι.

4. Είσαι εγωιστής.

Αυτούς που ενέπνευσες αγάπη και τους μοίρασες αγάπη θα σε θυμούνται για πάντα. Αυτό που έχεις κάνει για σένα πεθαίνει μαζί σου . Αυτό που έχεις κάνει για τους άλλους θα παραμείνει πάντα.

5. Αποφεύγεις τις αλλαγές και την αυτοανάπτυξη.

Αν θέλεις να γνωρίσεις το παρελθόν δες το παρόν. Αν θέλεις να γνωρίσεις το μέλλον κοίτα το παρόν . Χρειάζεται να απελευθερώσεις το παρελθόν για να δημιουργήσεις το καινούργιο.

6. Παραιτείσαι όταν οι καταστάσεις δυσκολεύουν.

Δεν υπάρχουν αποτυχίες , μόνο αποτελέσματα. Μην αποθαρρύνεσαι ακόμα και όταν οι καταστάσεις δεν εξελίσσονται όπως θα ήθελες. Μάθε από την εμπειρία σου και προχώρα βήμα - βήμα. Εχεις ήδη νικήσει πριν την τελική νίκη. Είναι μια πορεία που συμβαίνει με μικρά βήματα και αποφάσεις και πράξεις και τελικά οδηγεί στη στιγμή του θριάμβου.

7. Προσπαθείς να καταφέρεις όλα τα "μικρά ".

Μερικές φορές χρειάζεται να αφήσεις την ζωή να εξελίσσεται χωρίς να ανησυχείς ή να προσπαθείς. Πάρε μια ανάσα. Κάθε στιγμή όλα είναι τέλεια έτσι όπως είναι δεν χρειάζεται να καταλαβαίνεις τα πάντα.

8. Συμβιβάζεσαι με λιγότερα από ό,τι αξίζεις.

Να είσαι αρκετά δυνατός για να απελευθερώνεις αυτό που χρειάζεται και αρκετά σοφός για να περιμένεις αυτό που σου αξίζει. Μην συμβιβάζεσαι.

9. Περιμένεις μέχρι αύριο.

Το πρόβλημα είναι ότι πάντα νομίζεις ότι έχεις περισσότερο χρόνο από οτι χρειάζεσαι. Μια ημέρα θα ξυπνήσεις και δεν θα έχεις αρκετό χρόνο για να κάνεις αυτά που πάντα ήθελες. Τότε ή θα έχεις πετύχεις τους στόχους σου ή θα έχεις μια λίστα με όλες τις δικαιολογίες που δεν έχεις καταφέρει.

10. Παραμένεις αδρανής.

Ο κόσμος δεν σου χρωστά τίποτα και εσύ οφείλεις κάτι στον κόσμο. Μπες σε δράση. Πάρε την ευθύνη της ζωής σου και πάρε τον έλεγχο. Είσαι σπουδαίος και ο κόσμος σε χρειάζεται. Μην περιμένεις κάποιον να κάνει κάτι κάποια μέρα . Η ¨κάποια μέρα ¨ είναι Τώρα.

Μarc and Angel

sevastivola.blogspot.gr

Πηγή: http://www.awakengr.com/2014/08/10-10.html#ixzz3AvIo7RUp

Τρίτη, 19 Αυγούστου 2014

10 σκληρές αλήθειες για την ζωή!

Πρώτη σκληρή αλήθεια ζωής: Αν νομίζεις ότι η ζωή σου έχει τελματώσει, το λάθος είναι δικό σου!

Με άλλα λόγια, σου λείπει η δύναμη να πεις: «Εγώ είμαι υπεύθυνος για τη ζωή μου και για όσα την αποτελούν.»
Δύο εργάτες καθημερινά σταματούσαν τη δουλειά τους και έτρωγαν το κολατσιό τους. Ο ένας συνέχεια παραπονιόταν κάθε φορά που άνοιγε το κολατσιό του: «Πάλι σάντουιτς με κεφαλοτύρι! Το μισώ το κεφαλοτύρι. Το σιχαίνομαι!» Αυτή η δουλειά γινόταν μήνες. Μια μέρα ο συνάδελφός του, ακούγοντάς τον να παραπονιέται ξανά για το περιεχόμενο του σάντουιτς, τον ρωτά: «Μα αφού δε σου αρέσει το κεφαλοτύρι, γιατί δε λες στη γυναίκα σου να μη σου ξαναφτιάξει τέτοιο σάντουιτς;». Τότε ο άλλος του απαντά: «Τι δουλειά έχει η γυναίκα μου, ρε φίλε; Τα σάντουιτς μου εγώ τα φτιάχνω!»
Ναι, φίλοι μου, εσείς και μόνο εσείς είστε οι αληθινοί υπεύθυνοι για την ποιότητα της ζωής σας και τα αποτελέσματά σας. Μπορεί να κατηγορείτε τους άλλους, το κράτος, τους γονείς, το σύστημα ή οποιονδήποτε άλλο θέλετε. Το θέμα είναι πως, όσο και να αναζητάτε θύτες για να δικαιολογήσετε τα αδικαιολόγητα, εσείς εξακολουθείτε να έχετε την πρωταρχική κυρίαρχη δύναμη που διαμορφώνει τη ζωή σας. Τη δύναμη να βροντοφωνάζετε: «Εγώ είναι υπεύθυνος! Εγώ μπορώ να αλλάξω τη ζωή μου και θα κάνω σήμερα την αρχή!»
Ποιος έφτιαξε το δικό σας «σάντουιτς» σήμερα;

Δεύτερη σκληρή αλήθεια ζωής: Αν επενδύεις όλο σου το χρόνο στο να αναλύεις προτού αποφασίσεις να κάνεις κάτι, πού θα βρεθεί ο χρόνος να αποφασίσεις και να δράσεις;
Σταματήστε να γίνεστε τόσο αναλυτικά προγραμματισμένοι πριν κάνετε κάτι, γιατί τότε δε θα βρείτε χρόνο να υλοποιήσετε όλα εκείνα που έχετε προγραμματίσει! Οι Αγγλοσάξονες έχουν «κλέψει» δικές μας λέξεις για να παρουσιάσουν αυτό το ελάττωμα: Analysis - Paralysis το λένε κι όλοι μας μπορούμε να καταλάβουμε τη θέλουν να πουν!

Τρίτη σκληρή αλήθεια ζωής: Έχεις δύο επιλογές - να αντιδράσεις ή να ανταποκριθείς στη ζωή. Ποια επιλογή διαλέγεις;
Η ζωή μοιάζει με μια θεραπεία. Ο τρόπος που της συμπεριφερόμαστε κάνει τη διαφορά. Όταν κάποιος άρρωστος χρειάζεται να πάρει μια θεραπεία, στο τέλος της θεραπευτικής περιόδου ο γιατρός τον επανεξετάζει και αποφαίνεται αν ο οργανισμός του ασθενούς ανταποκρίθηκε στην θεραπεία ή αν... αντέδρασε στη θεραπεία. Στη δεύτερη περίπτωση ο ασθενής εξακολουθεί να υποφέρει και παραμένει στο ψάξιμο, την αναζήτηση γιατρειάς και την αγωνία.
Εσείς ανταποκρίνεστε ή αντιδράτε στις προκλήσεις που καθημερινά η ζωή απλώνει στο δρόμο σας;

Τέταρτη σκληρή αλήθεια ζωής: Οι άνθρωποι κάνουν συχνά πράγματα για λόγους που δεν είναι προφανείς.
Ακόμα και οι άνθρωποι που έχουν ποιότητα μπορούν να γίνουν -και συχνά γίνονται- μικρόψυχοι και μικροπρεπείς. Όσο περισσότερο απλώνεται το σκοτεινό «πέπλο» της αυτοαποκαλούμενης «παγκοσμιοποίησης» -που καμία σχέση δεν έχει με την παγκοσμιοποίηση που κάποτε υμνούσε ο John Lennon- τόσο περισσότερο θα μεταλλάσσονται οι ανθρώπινες συμπεριφορές. Οι σκληροί άνθρωποι θα γίνονται σκληρότεροι και οι παθητικοί στις προκλήσεις της ζωής θα υποφέρουν και θα βασανίζονται!

Πέμπτη σκληρή αλήθεια ζωής: Εκείνος που είπε πως το χρήμα δεν είναι το παν, μάλλον θα πρέπει να ήταν «μπατίρης»!
Φυσικά και προηγούνται η καλή υγεία, η αγάπη και τα τοιαύτα... Αλλά, φίλοι μου, όταν δεν υπάρχει η μέγιστη των ενεργειών, δηλαδή το χρήμα, τότε άντε να βρεις γιατρειά. Άντε να βρεις ηρεμία μυαλού να απολαύσεις ένα όμορφο ηλιοβασίλεμα με τους αγαπημένους, να παίξεις τρυφερά με τα παιδιά σου...!
Το χρήμα είναι παντοδύναμο, γιατί η ενέργεια που αντιπροσωπεύει είναι παντοδύναμη. Τα κακά που προκαλεί τα κάνουν οι άνθρωποι. Ακριβώς όπως το νυστέρι στα χέρια ενός χειρουργού σώζει ζωές, ενώ στα χέρια ενός ψυχοπαθή «κόβει» ζωές, έτσι και το χρήμα.

Έκτη σκληρή αλήθεια ζωής: Οι άνθρωποι και οι νόμοι είναι υποκριτικοί. Μας ενοχλεί το απαγορευμένο, ενώ, παράλληλα, επιτρέπουμε το επικίνδυνο.
Νομίζουμε ότι μόνο τα ναρκωτικά σκοτώνουν, γι' αυτό και ποινικοποιούμε τη χρήση τους. Η μόλυνση του περιβάλλοντος από την κρατική αδιαφορία, η ανύπαρκτη αστυνόμευση που επιτρέπει στον οικοπεδοφάγο να κάψει όλους τους πνεύμονες οξυγόνου της χώρας, γιατί δεν τιμωρούνται και δεν προλαμβάνονται ανάλογα;
Η τηλεόραση είναι ένα από τα σκληρότερα «ναρκωτικά». Ειδικά η αποχαυνωτική τηλεόραση που διαβρώνει συνειδήσεις, παραμορφώνει πρότυπα και καταβαραθρώνει ανθρώπινες αξίες και ιδανικά! Καθημερινά ακούω να μου λένε πόσο πολυάσχολοι είναι ορισμένοι και πως δεν τους μένει καθόλου ελεύθερος χρόνος για να κάνουν πράγματα που θέλουν. Αν, όμως, τους ρωτήσεις για τις εξελίξεις σε κάποιο από τα τελευταία τηλεοπτικά σίριαλ του συρμού, είναι πλήρως... ενήμεροι!
Πόσο σας κόστισε η τηλεόραση που αγοράσατε για το σαλόνι σας; Πεντακόσια, χίλια ευρώ; ΠΟΣΟ ΣΑΣ ΚΟΣΤΙΖΕΙ η καθημερινή της χρήση; Σε χρήμα, σε πνευματικότητα, σε έλλειψη επικοινωνίας, σε ώρες κενές, χωρίς σκέψη, χωρίς δημιουργική λειτουργία του μυαλού;
Πόσο μας κοστίζουν τα νοθευμένα, μπαγιάτικα, αισχροκερδώς υπερτιμολογημένα τρόφιμα που καθημερινά αγοράζουμε από τα μπακάλικα και τα σούπερ μάρκετ; Γιατί κανείς, μα κανείς, δεν ποινικοποιεί τη συστηματική αισχροκέρδεια και τη σταδιακή τροφική και ατμοσφαιρική δηλητηρίαση, που τόσο επαίσχυντα και ασύστολα εμπορεύονται οι λίγοι;

Έβδομη σκληρή αλήθεια ζωής: Πάντα, μα πάντα θα υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που ποτέ δεν πρόκειται να σας συμπαθήσουν και να σας συμπεριφερθούν δίκαια και με σεβασμό.
Πάρτε το απόφαση: Είναι αδύνατο να τα έχετε καλά με όλους! Όσο και να το προσπαθήσετε, πάντα θα βρεθούν κάποιοι που θα σας απαξιώσουν, θα σας μειώσουν, θα σας κατηγορήσουν. Μην μπείτε στον κόπο να τους κερδίσετε. Είναι χάσιμο χρόνου και ενέργειας. Αντίθετα, αγκαλιάστε τους πραγματικούς σας φίλους και τιμήστε τους ειλικρινείς σας συμμάχους.
Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένας γέρος, ένα αγόρι κι ένας γάιδαρος. Πήγαιναν στην πόλη και είχαν αποφασίσει ότι το αγόρι θα ήταν καβάλα. Καθώς προχωρούσαν, οι άνθρωποι τους κοιτούσαν και σχολίαζαν πόσο ντροπή ήταν για το νεαρό να είναι καβάλα και ο γέρος να περπατάει. Τότε το αγόρι και ο γέρος αποφάσισαν ότι μάλλον θα είχαν δίκιο εκείνοι που τους κριτίκαραν κι έτσι άλλαξαν θέσεις.
Μετά από λίγο, ενώ συνέχιζαν, κάποιοι άλλοι άνθρωποι νόμιζαν ότι ήταν κρίμα ένα τόσο νέο αγόρι να πηγαίνει με τα πόδια. Κι έτσι, αποφάσισαν να περπατάνε και να ξεκαβαλικέψουν το γάιδαρο.
Σύντομα, κι ενώ περνούσαν μπροστά από κάποιους άλλους ανθρώπους, μερικοί θεώρησαν βλακεία να τους βλέπουν να περπατούν και το γαϊδούρι να προχωράει χωρίς φορτίο. Ο γέρος και ο νεαρός αποφάσισαν ότι είχαν δίκιο και καβάλησαν και οι δυο τους το γαϊδούρι.
Παρακάτω οι άνθρωποι άρχισαν να σχολιάζουν πόσο κρίμα ήταν για το γαϊδουράκι να κουβαλάει τόσο βαρύ φορτίο. Και τότε ο γέρος και ο νεαρός αποφάσισαν να ξεκαβαλικέψουν και να κουβαλήσουν οι ίδιοι το γάιδαρο.
Καθώς περνούσαν μια γέφυρα, το γαϊδούρι τούς ξέφυγε και έπεσε μέσα στο ποτάμι και πνίγηκε.
Το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας: Αν προσπαθείς να τους ευχαριστήσεις όλους, γρήγορα θα πάθεις τόσο μεγάλη ζημιά που θα σου στοιχίσει. Εσύ θα βγεις χαμένος!

Όγδοη σκληρή αλήθεια ζωής: Αν κάνεις παρέα με κοράκια, μην παραξενευτείς αν συνέχεια μπροστά σου βλέπεις ψοφίμια! (Περσική παροιμία)
Ποιο είναι το περιβάλλον των ανθρώπων που σας περιστοιχίζουν; Είναι άνθρωποι με όραμα, με στόχους, με ιδανικά και φιλοδοξίες; Ή μήπως είναι άνθρωποι που η ζωή τους είναι μίζερη και σκοτεινή. Γεμάτη απογοήτευση, άρνηση και γκρίνια;
Στα διάφορα σεμινάρια και ομιλίες μου χρησιμοποιώ κάποια «κοσμητικά» επίθετα για την κατηγορία των αρνητικών ανθρώπων που περιστοιχίζουν τις ζωές μας και είναι πρόθυμοι, έτοιμοι και ικανοί να μας κάνουν σας κι αυτούς. «Μολυσματικές προσωπικότητες», «ενεργειακοί βρικόλακες», «ζόμπι του περιβάλλοντος» ή «χάνιμπαλ λέκτορς» της ζωής μας υπάρχουν παντού. Μέσα κι έξω από τα σπίτια μας και τις δουλειές μας. Είναι στο χέρι σας να τους αποβάλλετε μια για πάντα.
Γι' αυτό κι εσείς, φίλοι μου, σταματήστε να κάνετε παρέα με ανθρώπους που είναι περισσότερο «μπερδεμένοι» από εσάς. Έχω παρατηρήσει πως όλοι εκείνοι που δεν έχουν τι να κάνουν με τη ζωή τους, θέλουν να το κάνουν μαζί μου. Εγώ προσωπικά δεν έχω ούτε μερικά ελάχιστα δευτερόλεπτα χρόνου γι' αυτούς. Για να τους ακούσω, να τους μιλήσω, να τους καταλάβω! Εσείς;

Ένατη σκληρή αλήθεια ζωής: Όταν αναζητάς μια σωστή συμβουλή από κάποιον, ποτέ μην απευθύνεσαι μόνο σ' εκείνους που σ' αγαπούν. Αναζήτησέ την ανάμεσα σ' εκείνους που έχουν κάνει με επιτυχία πριν από εσένα αυτό για το οποίο θέλεις τη συμβουλή, έστω κι αν αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι φίλοι σου.
Ουδέν σχόλιο!

Δέκατη σκληρή αλήθεια ζωής: Συν Αθηνά και χείρα κίνει!
Μάθε να μη ζητάς από το Θεό να γίνει οικονόμος και οικιακή σου βοηθός. Έτσι, δεν πρόκειται ποτέ να καταφέρεις τίποτα στη ζωή. Έχε υπόψη πως ο Θεός μπορεί να κάνει για σένα μόνο όσα μπορεί να κάνει μέσα από εσένα. Αυτό σημαίνει ότι εσύ και μόνον εσύ είσαι σε θέση να κάνεις την αρχή για οποιαδήποτε προσπάθεια θέλεις να φέρεις σε πέρας. Ναι, καλοί είναι οι φίλοι, οι χορηγοί, οι υποστηρικτές, οι δανειστές και όλοι οι άλλοι. Το θέμα είναι πως, από τη στιγμή που εσύ έχεις και την ευθύνη του πεπρωμένου σου, εσύ έχει και το δικαίωμα της επιλογής των πρωτοβουλιών και των δράσεων που θα αναλάβεις. Εσύ!

Γι' αυτό, φίλε και φίλη, θυμήσου: Η ζωή μοιάζει με ένα φαστφουντάδικο και όχι εστιατόριο πολυτελείας. Στα εστιατόρια πολυτελείας πρώτα τρως και ύστερα έρχεται ο λογαριασμός και πληρώνεις. Στα φαστφουντάδικα πρώτα πληρώνεις και ύστερα τρως.

http://antikleidi.com/2011/07/09/10alithiesgiazoi/

Τρίτη, 5 Αυγούστου 2014

Αυτό ονομάζεται νταβατζιλίκι....


ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΑΡΘΡΟΥ: ΚΑΝΕΛΛΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
Ξεκινώ δανειζόμενος την κορυφαία κουβέντα που άκουσα σήμερα ... Ο Ελληνας πάσχει απο το σύνδρομο της πόρνης και του νταβατζή. Εκδίδεται όλη την μέρα και τα ακουμπάει στους ίδιους νταβατζήδες που την έβγαλαν στο πεζοδρόμιο γιατί της έταξαν γάμο, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ και ΑΓΑΠΗ.
Αγαπητό κράτος ... κατ'αρχάς θέλω από το βήμα αυτό να σου ευχηθώ καλή σταδιοδρομία στο δύσκολο έργο σου. Το λέω δύσκολο ... γιατί αντιλαμβάνομαι πόσο κουραστικό είναι να διατηρείς τόσο υψηλές σεξουαλικές επιδόσεις προς τόσες πολλές ερωμένες όσα και τα ΑΦΜ.
Για να μπορέσω να σχολιάσω την φωτογραφία και τα νούμερα θα διηγηθώ μια φανταστική ιστορία αχαλίνωτης πραγματικότητας... όπως πολύ σωστά αναφέρει και ο Δημοσθένης Λιακόπουλος σε κάποια έργα του.
Ήρωας της ιστορίας είναι ο Ιορδάνης. Ο Ιορδάνης λοιπόν ασφαλιστής στο επάγγελμα έκανε το σφάλμα να επιμένει να θέλει να είναι ελεύθερος επαγγελματίας σε μια χώρα στην οποία εκδόθηκε συμβόλαιο θανάτου για τον λαό. Σε μια χώρα που δύο είναι οι αποδεκτές θέσεις (Ο.Α.Ε.Δ. ή ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ)

Ο Ιορδάνης λοιπόν έκανε την δουλειά του με τον προσήκοντα σεβασμό προς τον πελάτη του, ήταν πάντα τυπικός με τις διαδικασίες και τις πληρωμές του. Σε μια εποχή που τα κανόνια διαδέχονται το ένα το άλλο, βρέθηκε να έχει συνεργασία με γραφεία που έκλεισαν. Αυτό σημαίνει οτι έχασε ένα μεγάλο μέρος των πληρωμών του μέχρι να εκκαθαριστούν οι εταιρείες και να μεταφέρει το πελατολόγιο του αλλού. 
Η χρονιά εκείνη γι αυτόν είχε χαθεί. Μεγάλο το οικονομικό πλήγμα. 

Που να ήξερε οτι ερχόταν ένα ακόμα μεγαλύτερο ...

Η αδίστακτη εφορία που την παραλογία την ονομάζει νόμο και τον εφαρμόζει χωρίς να λαμβάνει υπ'όψιν κανένα κριτήριο. 

Ο Ιορδάνης ... για να μην ξεχνιόμαστε, κατάφερε να περισώσει μόνο 4.421 ευρώ τα οποία και δήλωσε. Στην πραγματικότητα δήλωσε ένα εισόδημα που άγγιζε το όριο επιδόματος ΟΑΕΔ. Είχε όμως κι ένα αυτοκίνητο 13 ετών από τις εποχές που όλα ήταν φυσιολογικά. Επειδή όμως ζούσε κιόλας, πράγμα απαράδεκτο για το κράτος, έπρεπε να φορολογηθεί για 5.600 ευρώ. Και ζωντανός και αυτοκίνητο; ... ας πρόσεχε!

Και είπε η Εφορία ...
- Πάρε Ιορδάνη φόρο 1.455,78 για να μάθεις να πηδάς από τα μπαλκόνια άλλη φορά ! Αφού θα πεθάνεις που θα πεθάνεις δώσε τα σε εμένα να πιάσουν και τόπο. 
- Γιατί είσαι ελεύθερος επαγγελματίας; Γιατί δεν είσαι δηλωμένος άνεργος; Πάρε και 650 τέλος επιτηδευματία ... τι νόμιζες οτι θα σε αφήσω εγώ να κάνεις τον έξυπνο και να παρασύρεις κι άλλους να κάνουν έναρξη επιχείρησης; Λουκέτα επιδιώκουμε όχι ανάπτυξη, άσε τι λέμε στην τηλεόραση.
- Επειδή μου λείπουν όμως και κάποια λεφτουδάκια από τα ποσά που μου επέβαλλε η Τρόικα ... θα σου πάρω και μια προκαταβολή φόρου για την επόμενη χρονιά ... φέρε μου λοιπόν και 800,00 ευρώ για τα εισοδήματα που δεν έχεις πάρει ακόμα.
- Επειδή είμαι μεγαλόψυχη ως Εφορία ... για φέτος σε αφήνω ήσυχο ... αλλά του χρόνου έτσι και σε ξαναβρώ να είσαι ελεύθερος επαγγελματίας θα σε τελειώσω. 

Η Εφορία λοιπόν για ένα εισόδημα που είναι κάτω από το όριο της φτώχειας στην ουσία ζήτησε να της αποδοθεί το 65% Του άφησε καθαρά εισοδήματα 1.515 ευρώ για έναν ολόκληρο χρόνο. 

Καλώ κάθε νοήμονα άνθρωπο, κάθε λογιστή και κάθε Οικονομολόγο να εξηγήσει πως ονομάζεται αυτό το φαινόμενο. Δεν μπορώ να καταλάβω κάτω από ποια λογική φορολογείται με τέτοιο βάναυσο τρόπο ένα τόσο χαμηλό εισόδημα. Πως θα ζήσει ο Ιορδάνης με τα 126,00 ευρώ / μήνα που του αφήνει η Εφορία στην τσέπη. 

Ο Ιορδάνης πλέον κοιμάται με τις πόρτες ανοιχτές. Δεν φοβάται τους κλέφτες γιατί δεν έχουν τίποτα πια να του πάρουν. Του πήραν τα τελευταία του χρήματα, του πήραν την υπερηφάνεια, του πήραν το φιλότιμο. 
Οι κλέφτες στις μέρες μας μπαίνουν από το γραμματοκιβώτιο με  συστημένες επιστολές. 

Σκέφτεται κανείς σε αυτή την χώρα ή τα μυαλά των ιθυνόντων έχουν εξατμιστεί προ πολλού! 
Ηθελα να ξέρω ποιος μπορεί να απαντήσει αυτόν τον γρίφο; Γιατί 65% φορολογία στον πιο αδύναμο κρίκο


www,epliroforia.eu
https://www.facebook.com/vassilios.canellos

Δευτέρα, 21 Απριλίου 2014

11 λόγοι να ερωτευτείς κάποιον που διαβάζει

Ποιος είναι ο αληθινός βιβλιόφιλος και πώς μπορεί να σου αλλάξει τη ζωή;
της ΛΟΥΚΙΑΣ ΜΗΤΣΑΚΟΥ


Πώς αναγνωρίζεις έναν άνθρωπο που διαβάζει;

Ας ξεχάσουμε επιτέλους τα στερεότυπα. Ο βιβλιόφιλος δεν είναι απαραίτητα αυτός που κουβαλάει ένα βιβλίο πάντα μαζί του στην τσάντα ή αυτός που διαβάζει όρθιος στο μετρό μέσα στο στριμωγμένο πλήθος που δεν μπορεί να πάρει ανάσα, ακουμπώντας τον σελιδοδείκτη στο μάτι της απελπισμένης διπλανής κυρίας. Μπορεί να είναι, μπορεί και να μην είναι.

Δεν είναι απαραίτητα αυτός που συχνάζει στις βιβλιοθήκες. Θα τον πετύχεις σίγουρα, όμως, να κοιτάζει τις βιτρίνες ενός βιβλιοπωλείου με την ίδια λάμψη στα μάτια που έχει ένα παιδί κοιτάζοντας παιχνίδια ή γλυκά. Είναι αυτός που θα μπει στο βιβλιοπωλείο για να ρίξει μια ματιά, ακόμα κι αν δεν έχει λεφτά να αγοράσει τίποτα. Θα μπει γιατί δεν μπορεί να κάνει αλλιώς.

Δεν είναι απαραίτητα αυτός που ξοδεύει όλα του τα λεφτά σε βιβλία και ποτέ σε ρούχα, όπως συνηθίζουν να λένε. Δε θα δεις στον δρόμο έναν με βρώμικα σκισμένα ρούχα και θα πεις «Α! Να ένας βιβλιόφιλος»! Δε χρειάζεται το όνομά του να είναι σπάνιο, κακόηχο και διανοουμενίστικο. Μπορεί να λέγεται Νίκος ή Μαρία.

Δεν είναι απαραίτητο να έχει διαβάσει όλα τα κλασικά αριστουργήματα. Ο Mark Twain έλεγε πως «κλασικό λέμε το βιβλίο που όλοι επαινούν αλλά κανείς δεν διαβάζει». Ο πραγματικός βιβλιόφιλος διαβάζει τα πάντα. Και, ναι, μπορεί να μην έχει τελειώσει ποτέ τον «Οδυσσέα» του James Joyce και το «Καθώς ψυχορραγώ» του William Faulkner.

Ο αληθινός βιβλιόφιλος είναι, συνήθως, συλλέκτης. Το δωμάτιό του συχνά είναι γεμάτο βιβλία και οι στοίβες χρησιμεύουν ως τραπεζάκια, σκαμπό, κρεμάστρες. Από τα βιβλία που έχει μπορεί να έχει διαβάσει μόλις τα μισά. Δεν σταματάει να αγοράζει και περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να το κάνει- γιατί κάθε βιβλίο είναι και θέμα timing. Κάποια από αυτά θα τα διαβάζει πάντα στη ζωή του, γιατί ξέρει πως κάθε φορά θα είναι ένας άλλος άνθρωπος και θα ανακαλύψει κάτι καινούριο.

Τον αληθινό βιβλιόφιλο θα τον αναγνωρίσεις στην κουβέντα- και θα είναι αυτός που στην παρέα μιλάει λιγότερο, γιατί δεν έχει ανάγκη να «φανεί διαβασμένος», γιατί οι πιο σιωπηλοί άνθρωποι έχουν το πιο θορυβώδες μυαλό. Αυτούς που μιλάνε αδιάκοπα και έχουν γνώμη επί παντός επιστητού να τους φοβάσαι. Μια φορά και έναν καιρό, ένας σοφός άνθρωπος δεν είπε τίποτα.


Και γιατί διαβάζουμε τελικά;

Διαβάζουμε για να νιώσουμε λιγότερο μόνοι. Δε θεωρώ πως το κάνουμε για να δραπετεύσουμε από την πραγματικότητα. Προσωπικά, διαβάζω για να επιβεβαιώσω πως μια πραγματικότητα που πιστεύω πως υπάρχει, υπάρχει στ’ αλήθεια- απλώς εγώ δεν την έχω ζήσει ακόμα. Διαβάζω γιατί με βοηθάει να ελπίζω.

Διαβάζω γιατί δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Γιατί θέλω να καταλάβω πράγματα στα οποία δεν έχω εκτεθεί ποτέ και δεν έχω προσωπική εμπειρία. Διαβάζω όταν είμαι ήρεμη και όταν είμαι θυμωμένη με όλο τον κόσμο, όταν έχω απογοητευτεί από τους ανθρώπους. Διαβάζω γιατί με βοηθάει να ελπίζω.

Διαβάζω γιατί είμαστε φτιαγμένοι από σάρκα και οστά αλλά και από σκέψεις, από συναισθήματα, από απωθημένα, από σοκολάτα, από όνειρα, από λέξεις.

Ο Oscar Wilde έλεγε πως «αυτό που διαβάζεις όταν δεν είσαι αναγκασμένος να το κάνεις, είναι αυτό που καθορίζει τι θα γίνεις όταν δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς». Δεν είναι απαραίτητο να θυμάσαι όλα τα βιβλία που έχεις διαβάσει, όπως δεν είναι απαραίτητο να θυμάσαι και όλα τα φαγητά που έχεις φάει. Ακόμα και αν δεν τα θυμάσαι, όμως, είναι αυτά που σε έκαναν αυτό που είσαι.


11 λόγοι να ερωτευτείς κάποιον που διαβάζει

1. Γιατί δεν του αρέσει να παίζει παιχνίδια
Γιατί δεν νιώθει την ανάγκη να υποδυθεί κανέναν χαρακτήρα- τους έχει όλους στα βιβλία του. Γιατί πιστεύει τον Oscar Wilde όταν λέει «Να είσαι ο εαυτός σου. Όλες οι άλλες θέσεις είναι πιασμένες». Θα σου μιλήσει ευθέως και θα σου πει την αλήθεια κατάμουτρα. Και όποιος αντέξει.

2. Γιατί πιστεύει στις δεύτερες ευκαιρίες
Ο βιβλιόφιλος ξέρει πως όλα έχουν αρχή και τέλος και πως τίποτα δεν διαρκεί για πάντα. Πιστεύει, όμως, στα sequels και στις δεύτερες ευκαιρίες. Ακόμα και αν μια ιστορία τελειώσει, μπορεί να ξεκινήσει μια καινούρια με τους ίδιους πρωταγωνιστές. Ξέρει πως κανένας ήρωας δεν είναι τέλειος και οι ατέλειές του είναι αυτές που τον κάνουν μοναδικό. Μαζί του μπορείς να κάνεις λάθη και να βρεις τη συγχώρεση που ψάχνεις.

3. Γιατί μαζί του μπορείς να είσαι ο εαυτός σου
Ο βιβλιόφιλος ξέρει πως ο άνθρωπος εξελίσσεται όσο περνάει ο καιρός και δεν τον ενοχλεί αν δεν είσαι ακόμα όσα ονειρευόσουν να γίνεις. Ξέρει να περιμένει και σε προκαλεί να τολμήσεις όσα φοβάσαι για να γίνεις ο ήρωας που ονειρεύεσαι.


4. Γιατί μαζί του μαθαίνεις καινούρια πράγματα
Πάντα θα έχει να σου πει μια ιστορία που δεν έχεις ξανακούσει, μια ιστορία που διάβασε, μια ιστορία που αγάπησε ή που μίσησε. Πάντα θα ακούσεις κάτι καινούριο και ποτέ δε θα σε αφήσει να βαρεθείς. Πιστεύει πως το σύμπαν δεν είναι φτιαγμένο από άτομα αλλά από πολλές πολλές μικρές ιστορίες. Πίστεψέ το και συ.

5. Γιατί ξέρει να ονειρεύεται 
Προσπαθεί να κάνει τη ζωή του να μοιάζει κάθε μέρα και λίγο περισσότερο με το αγαπημένο του βιβλίο. Ας ελπίσουμε μόνο πως αυτό δεν είναι δράμα και πως έχει happy ending. Αλλιώς το δράμα θα το ζήσετε παρέα.

6. Γιατί ξέρεις πώς να τον κάνεις ευτυχισμένο
Έχει γενέθλια, γιορτή, περνάει δύσκολα; Είναι εύκολο να τον ευχαριστήσεις. Ένα βιβλίο πάντα θα του φτιάξει το κέφι και θα νιώσει πως τον καταλαβαίνεις περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο. Γι’αυτόν τα λόγια είναι αγάπη. Έτσι απλά.

7. Γιατί μαζί του μπορείς να συζητήσεις 
Όχι, δεν ζητάμε όλοι από το ταίρι μας τα ίδια πράγματα-ευτυχώς. Κάποιοι από μας, όμως, θέλουμε να μπορούμε να συζητάμε με τον άλλο και αυτό δεν είναι διαπραγματεύσιμο. Δεν υπάρχει τίποτα πιο ερωτικό από μια καλή συζήτηση. Ποτέ μην υποτιμάς τη σαγηνευτική δύναμη ενός καλού λεξιλογίου- μπορεί να κάνει τον άλλο να βγει από τα ρούχα του, με την καλή έννοια.

8. Γιατί είναι ο μόνος που θα προσπαθήσει να σε «διαβάσει»
Είναι τόσα πολλά αυτά που θες να πεις αλλά δεν τα λες, είναι τόση μεγάλη η διαφορά ανάμεσα στο σκληρό και ανθεκτικό χαρακτήρα που θες να παρουσιάζεις από το ευάλωτο μικρό παιδί που έχεις μέσα σου. Ο βιβλιόφιλος είναι αυτός που θα θελήσει να ψάξει πέρα από την επιφάνεια, είναι αυτός που θα θελήσει να σε «διαβάσει» και να λύσει το μυστήριο. Του αρέσουν τα δύσκολα και δε φοβάται να σε γνωρίσει πραγματικά ούτε να σε αφήσει να γνωρίσεις εκείνον. Είναι αυτός που θα βουτήξει στα πιο σκοτεινά μέρη της ψυχής σου και θα βάλει τους δαίμονές σας να παίξουν παρεούλα.

9. Γιατί είναι αξιολάτρευτος 
Γιατί είναι αυτός που θα συγκλονιστεί από τη χαρά του όταν βρει το βιβλίο που έψαχνε για τόσο καιρό ή όταν ανακαλύψει ένα άγνωστο βιβλίο κάποιου αγαπημένου του συγγραφέα. Και θα κάνει σαν μικρό παιδί (δε λέω «με την καλή έννοια», γιατί για μένα μόνο αυτή υπάρχει).

10. Γιατί δεν θα αγκιστρωθεί πάνω σου
Του αρέσει να έχει χρόνο για τον εαυτό του, αγαπάει τη μοναξιά. Δε θα αγκιστρωθεί πάνω σου, δε θα σε κάνει να νιώσεις πως πνίγεσαι, θα σου αφήσει το χώρο που χρειάζεσαι για να αναπνεύσεις. Μπορεί να μην είσαι το κέντρο του σύμπαντός του αλλά- πίστεψέ με- θα είναι για καλό.

11. Γιατί δεν είναι του φαίνεσθαι
Όταν διαβάζεις, δεν ερωτεύεσαι τον ήρωα για την εξωτερική του εμφάνιση αλλά για τις σκέψεις του και τα λόγια του. Ο βιβλιόφιλος έχει συνηθίσει έτσι και δεν κοιτάει τους ανθρώπους επιφανειακά.


Ερωτεύσου έναν άνθρωπο που διαβάζει. Ή, ακόμα καλύτερα, ερωτεύσου έναν άνθρωπο που γράφει. Πήγαινε κοντά σε εκείνον που ξέρει να εξερευνά αυτό που φοβάται περισσότερο.

Πώς συμβαίνει στα μπαρ που πλησιάζεις έναν άνθρωπο για να μιλήσετε και να γνωριστείτε και τον κερνάς ένα ποτό; Γιατί δεν μπορεί να συμβεί αυτό και στα βιβλιοπωλεία; Πλησίασε κάποιον, μίλα του και κέρνα τον ένα βιβλίο που αγαπάς. Αν είναι αυτός/αυτή που ψάχνεις, θα το εκτιμήσει πολύ περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Εγώ θα τρελαινόμουν απ’ τη χαρά μου.

Όχι, το να διαβάζει κάποιος δεν τον κάνει απαραίτητα καλύτερο άνθρωπο για σχέση. Και κανείς δεν έχει πει ποτέ «Μου αρέσεις πολύ αλλά δεν έχεις διαβάσει το Πόλεμος και Ειρήνη, γι’αυτό δεν νομίζω πως θα τα βρούμε». Δεν έχω σκοπό να εξιδανικεύσω κανέναν τύπο ανθρώπου, μόνο και μόνο γιατί δεν πιστεύω σε «τύπους». Είναι, όμως, και μερικά χαρακτηριστικά στα οποία δεν μπορείς να αντισταθείς. Σε άλλους αρέσουν τα γυμνασμένα μπράτσα, σε άλλους αρέσουν τα γυμνασμένα πόδια. Εμένα μου αρέσουν τα διαβασμένα αγόρια. Α! Ναι! Και τα μούσια. Αλλά αυτό δεν ταιριάζει στο θέμα μας.