Καλώς ορίσατε…

Σε ένα χώρο για μεγάλους ανθρώπους… Όχι με κριτήρια… Την ηλικία, Την τσέπη, Τα υλικά αγαθά, Την κοινωνική θέση και Την αναγνωρισημότητα από τα Μ.Μ.Ε. Αλλά με κριτήρια… Τις πνευματικές ικανότητες, Τη νοημοσύνη και Το συναίσθημα!!!

'Angel of Mind'

Δευτέρα, 6 Δεκεμβρίου 2010

Μπαμπά τι είναι χούντα ;

Μπαμπά εσύ πρόλαβες τη χούντα ?

Ναι παιδί μου …


Μπαμπά τι ακριβώς ήτανε η χούντα ?

Τι μου θυμίζεις τώρα παιδί μου … μαύρες μέρες, ένα τσούρμο ντόπιοι αλήτες που χρηματοδοτήθηκαν και βοηθήθηκαν από ξένες δυνάμεις κατέλαβαν με τη βία την εξουσία, καταστρατήγησαν το σύνταγμα και κατάργησαν τη δημοκρατία.


Ήτανε πολλοί αυτοί μπαμπά ?

Όχι παιδί μου καμία τρακοσαριά ξεπουλημένα τομάρια και πράκτορες, καμιά χιλιάδα επιχειρηματίες, εφοπλιστές και μεγαλοαπατεώνες, καμιά πενηνταριά χιλιάδες “ημέτεροι” και παρατρεχάμενοι, μια θλιβερή μειοψηφία δηλαδή παιδί μου ….


Και πώς κατάφεραν να καταργήσουν τη δημοκρατία αφού ήταν τόσο λίγοι ρε μπαμπά ? η δημοκρατία δεν είναι το πολίτευμα των πολλών ? γιατί δεν αντιδράσατε εσείς οι πολλοί ?

Γιατί επέβαλαν “στρατιωτικό νόμο” παιδί μου …


Τι σημαίνει αυτό μπαμπά ?

Σημαίνει ότι ο πολίτης θεωρήται “εσωτερικός εχθρός” του κράτους και εναντίον του επιστρατεύεται η αστυνομία, όλα αστυνομοκρατούνται, η αστυνομία έχει απόλυτη εξουσία να δικάσει και να εκτελέσει κάθε ύποπτο, παντού έλεγχοι και αστυνομική αυθαιρεσία, βία και τρομοκρατία, παιδί μου μαύρες μέρες …. τι μου θύμησες τώρα …


Μα πατέρα οι αστυνομικοί δεν είναι παιδιά του λαού, των απλών ανθρώπων ?

Ναι παιδί μου έχουν γονείς απλούς ανθρώπους, αλλά διαλέγουν να γίνουν μισθοφόροι φύλακες άγγελοι των “εχόντων” και “κρατούντων”, το ξέρουν αυτό όταν διαλέγουν τη δουλειά αυτή, είναι απλά πολύ φτηνά ξεπουλημένοι, συνήθως έχουν κόμπλεξ εξουσίας και δεν είναι μόνο ο μισθός το κίνητρο … παιδί μου πάντα υπάρχουν άνθρωποι που ξεπουλιούνται, άλλοι το κάνουν ακριβά, άλλοι πολύ φτηνά, πάντως κανείς δεν έγινε αστυνομικός με το ζόρι ….


Και γιατί έγινε η χούντα μπαμπά ?

Γιατί όλοι αυτοί οι ξεπουλημένοι ήθελαν να πλουτίσουν και για να πλουτίσει κάποιος υπερβολικά και γρήγορα παιδί μου πρέπει να εκμεταλλευτεί αυτόν που δουλεύει ή να κλέψει ….


Και με ποιόν τρόπο πλούτισαν αυτοί, σε τι τους βοήθησε η χούντα ?

Παιδί μου όταν γίνεται μια χούντα νομοθετούν αυτοί που την κάνουν και έτσι μπορούν να καταστρατηγήσουν κάθε εργασιακό δικαίωμα ώστε να γίνει φτηνή η εργασία και να κερδίζουν περισσότερα, όταν μια χούντα ξεπουλάει σε ξένους κυριαρχικά δικαιώματα κάποιοι παίρνουν μίζες, όταν καταργούνται τα συνδικαλιστικά δικαιώματα δεν υπάρχει τρόπος διεκδίκησης και το κυριότερο όλοι οι μεγαλοαπατεώνες που χρόνια πριν έκαναν κομπίνες και έκλεβαν τον λαό ήταν φυσικά τσιράκια τους και ξεπλύθηκε όλο το κλεμμένο χρήμα και αμνηστεύτηκε κάθε ποινικό αδίκημα ….


Και σεις γιατί το ανεχτήκατε αυτό μπαμπά ? Όση αστυνομία και να είχε αν βγαίνατε όλοι μαζί στο δρόμο θα τους παίρνατε φαλάγγι …

Ναι δίκιο έχεις παιδί μου αλλά μας είχαν χωρίσει σε “ημέτερους”, σε κλάδους, σε φατρίες κλπ πέταγαν μια υπόσχεση και ένα ξεροκόμματο σε κάθε κομμάτι τις κοινωνίας και οι δημοσιογράφοι και τα ΜΜΕ φρόντιζαν να σπέρνουν διχόνοιες, κοιμηθήκαμε μπροστά στην τηλεόραση παιδί μου …


Μα οι δημοσιογράφοι ήταν με τη χούντα πατέρα ?

Ναι παιδί μου δυστυχώς τα ΜΜΕ ανήκαν στα λαμόγια – συνεργάτες της χούντας και οι ακριβοπληρωμένοι δημοσιογράφοι ήταν πιστά σκυλιά του συστήματος που μάλιστα αποκαλούσαν την χούντα ως “μόνη λύση για την πατρίδα”, ως “αναγκαία για την διάσωση της χώρας” και μάλιστα κανείς δεν την ονόμαζε χούντα, “επανάσταση” την έλεγαν, έλεγαν περίπου πως ήταν “αυτονόητο να γίνει” και μετά από λίγο καιρό άρχισαν να την αποκαλούν και δημοκρατία …


Και η αριστερά μπαμπά, πως άφησε η αριστερά να γίνει αυτό ?

Αχ παιδί μου …. η αριστερά είχε διαιρεθεί σε κομμάτια και αποκόμματα, κάποιοι πέρασαν στην παρανομία, κάποιοι διαπραγματευόντουσαν την “νομιμοποίηση” τους και κάποιοι το έπαιξαν “μετριοπαθείς”, καταδίκαζαν τη βία από όπου και αν προέρχεται, αποκήρυξαν κινητοποιήσεις που είχαν συγκρούσεις άμεσες με την αστυνομία, αποκάλεσαν προβοκάτορες κάποιους γνήσιους αγωνιστές που δεν φόρεσαν το καπέλο των κομμάτων τους …. άστα να πάνε …


Θες να πεις πως η αριστερά είχε ξεπουληθεί και αυτή πατέρα ?

Όχι δε θέλω να το πω, δεν θέλω να το πιστέψω, αλλά δε μπορώ και να σου εξηγήσω γιατί ούτε γω έχω καταλάβει ακόμη πως η αριστερά εγκατέλειψε την εργατική τάξη στα νύχια της χούντας …


Και γιατί δεν πήρατε τα όπλα, αφού με τα όπλα σας κράταγαν δέσμιους πατέρα ?

Κάποιοι τα πήραν παιδί μου αλλά ήταν “τρομοκράτες” και η τρομοκρατία δεν είναι πολιτικά ορθή πράξη για ένα δημοκράτη παιδί μου !


Μα τι θα πει αυτό ρε μπαμπά πάλι είναι δηλαδή πολιτικά ορθό να σου επιβάλλον κάτι με τη βία, δηλαδή να σε τρομοκρατούν, και συ να μην αμύνεσαι για να μην σε αποκαλέσουν τρομοκράτη οι αρχητρομοκράτες ? Τι σκατά είναι αυτή η πολιτική ορθότητα δεν σε καταλαβαίνω ρε πατέρα …

Ε χμ να δηλαδή ε πολιτικά ορθό είναι να … είναι να χρησιμοποιείς νόμιμα μέσα για να …


Μα τί λες ρε μπαμπά αφού είπες πως η χούντα νομοθετούσε αυθαίρετα πως μπορείς να χρησιμοποιήσεις νόμιμα μέσα εναντίων της ?

Ε να δηλαδή εεεε χμ κοίτα εγω δεν είμαι πολύ καλός σε αυτά αλλά εεε τέλος πάντων είσαι μικρός ακόμη για να καταλάβεις τέτοιες έννοιες, εγώ είμαι πολιτικά ορθά σκεπτόμενος άνθρωπος τελεία και παύλα !


Όλα αυτά τα έζησες πατέρα και δεν έχεις ενοχές που τα ανέχτηκες εσύ ο δημοκράτης ?

Τα έζησα παιδί μου αλλά …… δεν έκανα εγώ για ήρωας παιδί μου … συγνώμη που δεν ήμουν παλικάρι ….. Τι τα θες όμως τώρα αυτά παιδί μου, τώρα έχουμε δημοκρατία πια, πάνε αυτές οι εποχές, τώρα κοιμόμαστε ήσυχα …. λοιπόν παιδί μου νύσταξα πάω να δω το τελευταίο δελτίο ειδήσεων και να ξαπλώσω, θέλω να ακούσω για την περικοπή στη σύνταξη μου που εξαγγείλανε , εξαρτώνται οι σπουδές σου από αυτό, αυτό είναι σημαντικό και όχι οι θεωρίες και οι αναμνήσεις ….

Μπαμπά ……….. Καληνύχτα …. Εγώ δε νυστάζω και απόψε λέω να βγω να τα κάψω !!!!


Αναδημοσίευση από Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα

Τρίτη, 16 Νοεμβρίου 2010

Τρόικα, Μνημόνιο, Κόκκινες γραμμές

Τι είναι η Τρόικα;

Γενικά: Η τρόικα είναι μια ομάδα τριών ατόμων που ασκούν από κοινού κάποια εξουσία.

Σύμφωνα με το επίσημο Γλωσσάριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Συνθήκη του Άμστερνταμ) η τρόικα αντιπροσωπεύει την Ευρωπαϊκή Ένωση στις εξωτερικές σχέσεις που εμπίπτουν στην Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ).

Έπειτα από τη συνθήκη του Άμστερνταμ, η τρόικα περιλαμβάνει:
ü τον υπουργό Εξωτερικών του κράτους μέλους που ασκεί την προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
ü τον γενικό γραμματέα του Συμβουλίου που ασκεί τα καθήκοντα του ύπατου εκπροσώπου για την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας.
ü το μέλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που είναι υπεύθυνο για τις εξωτερικές σχέσεις και την πολιτική γειτονίας.

Με την επικύρωση της Συνθήκη της Λισαβόνας το 2009, η θέση του γενικού γραμματέα του Συμβουλίου, χωρίστηκε από τη θέση του Ύπατου Εκπροσώπου της ΚΕΠΠΑ, την οποία ανέλαβε στη συνέχεια ο Ευρωπαίος Επίτροπος για τις Εξωτερικές Σχέσεις.


Η τωρινή τρόικα, που ακούμε συνέχεια από τα Μ.Μ.Ε προφανώς δεν είναι η ίδια. Αυτή λοιπόν έχει πάλι τρεις εκπροσώπους, έναν από την ΕΕ, έναν από το ΔΝΤ κι έναν από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Πόουλ Τόμσεν( ΔΝΤ), Σ. Ντε Ρόουζ (Ε.Ε.) και Κλ. Μαζούχ (ΕΚΤ )

Πόουλ Τόμσεν (ΔΝΤ) είπε στο ΒΗΜΑ:
«…Είναι ξεκάθαρο: Δεν μπορείς να εφαρμόζεις ένα πρόγραμμα τόσο μεγάλης δημοσιονομικής προσαρμογής και να ρίχνεις όλο το βάρος στους συνταξιούχους και στους μισθωτούς αφού ξέρετε ήδη ποιοι έχουν τις μεγάλες βίλες, τις πισίνες και τις διασυνδέσεις. Αυτό που χρειάζεστε είναι πολιτική βούληση..».


Τι είναι οι λεγόμενες ¨κόκκινες γραμμές¨;

‘Ζητούν και πάλι, κάποιοι κυβερνητικοί βουλευτές να καθορίσει η κυβέρνηση τις κόκκινες γραμμές της στις διαπραγματεύσεις με την τρόικα.’
Κόκκινη γραμμή στις διαπραγματεύσεις είναι τα ζητήματα εκείνα τα οποία η κάθε πλευρά θεωρεί αδιαπραγμάτευτα και στα οποία δεν πρόκειται να υποχωρήσει με κανένα τρόπο.

«Πάντως, στις δικές μας διαπραγματεύσεις με την τρόικα η κόκκινη γραμμή έχει καταντήσει ανέκδοτο, αφού όσες κόκκινες γραμμές έβαλε η κυβέρνηση αναγκάστηκε να τις σβήσει και να τις χαράξει ξανά και ξανά, όλο και πιο πίσω. Ίσως επιτέλους πρέπει οι πολίτες να τραβήξουν τη δική τους κόκκινη γραμμή.»


Τι είναι το Μνημόνιο και τι προβλέπει;

Γενικά: Μνημόνιο είναι λέξη της διπλωματίας, και σημαίνει ένα σημείωμα που περιέχει σύνοψη των πληροφοριών που υπάρχουν για ένα θέμα ή εκθέτει τις θέσεις μιας κυβέρνησης για ένα ζήτημα.

Ελλάδα: Το μνημόνιο συνεργασίας (κατατέθηκε και ψηφίστηκε στη Βουλή με τη μορφή νομοσχεδίου και το χαρακτήρα του κατεπείγοντος) είναι η συμφωνία που υπέγραψε η κυβέρνηση με την ΕΕ το ΔΝΤ και την ΕΚΤ (βλέπε Τρόικα) για τα μέτρα που θα ληφθούν από το 2010 έως και το 2014, προκειμένου να ενεργοποιηθεί ο μηχανισμός στήριξης της Ελλάδας με 110 δισ. ευρώ εκ των οποίων 80 δισ. ευρώ σε διμερή δάνεια από τις χώρες της ΕΕ και 30 δισ. ευρώ από το ΔΝΤ.

Τα δάνεια θα δοθούν σε 12 δόσεις, ενώ πριν από την εκταμίευση καθεμιάς από τις δόσεις θα γίνεται ενδελεχής έλεγχος (απολογισμός) κάθε τρίμηνο της πορείας της ελληνικής οικονομίας από την Κομισιόν την ΕΚΤ και το ΔΝΤ (τρόικα) και η τελική απόφαση θα λαμβάνεται με ομοφωνία όλων των χωρών-μελών της Ευρωζώνης.

Προβλέπει μεταξύ άλλων τα παρακάτω μέτρα:
ü Αύξηση των συντελεστών του ΦΠΑ
ü Αύξηση των ειδικών φόρων κατανάλωσης σε καύσιμα, καπνό και αλκοόλ.
ü Μείωση του μισθολογίου του δημοσίου τομέα με τη μείωση των δώρων Πάσχα, Χριστουγέννων.
ü Μείωση των δημοσίων επενδύσεων.
ü Μείωση των επενδύσεων που χρηματοδοτούνται από εγχώριους πόρους.
ü Προσωρινές «εισφορές κρίσης» στις πολύ κερδοφόρες επιχειρήσεις.
ü Συλλογή εσόδων από αδειοδότηση τυχερών παιγνίων
ü Εισαγωγή ενός ενιαίου ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης στα 65 έτη(έως 2013)
ü Αυξήσεις των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης και μείωση των συντάξεων.
ü Μείωση των συνταξιοδοτικών παροχών (κατά 6% ετησίως) για τα άτομα που συνταξιοδοτούνται με περίοδο συνεισφορών μικρότερη των 40 ετών
ü Άρση των περιορισμών στα κλειστά επαγγέλματα.
ü Μείωση των δικαιούχων του επιδόματος ανεργίας.
ü Εφαρμογή του νέου ασφαλιστικού συστήματος το 2015
ü Συγχώνευση ασφαλιστικών ταμείων. 3 τα ταμεία το 2015
ü Μείωση συντάξεων για διαζευγμένες και άγαμες κόρες δημοσίων υπαλλήλων
ü Μείωση συντάξεων χηρείας, οι οποίες να μην δίνονται πριν τα 50 έτη και βάσει εισοδηματικών κριτηρίων για κάτω των 65 ετών.
ü Επιπλέον, από το 2012 περικόπτονται τα επιδόματα ανεργίας καθώς θα δίνονται στους δικαιούχους του ΟΑΕΔ με βάση εισοδηματικά κριτήρια.
ü Απελευθέρωση της αγοράς χονδρικής στην ηλεκτρική ενέργεια.


*Κομισιόν ή Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με απώτερο σκοπό την προστασία των κοινοτικών συμφερόντων των κρατών μελών της Ένωσης. Ιδρύθηκε το 1951 και έχει ως έδρα τις Βρυξέλλες,

*Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), είναι ένας διεθνής οργανισμός ο οποίος επιβλέπει το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα παρακολουθώντας τις συναλλαγματικές ισοτιμίες και τα ισοζύγια πληρωμών και προσφέροντας οικονομική και τεχνική βοήθεια όταν του ζητηθεί. Το ΔΝΤ ιδρύθηκε στις 27 Δεκεμβρίου του 1945. Έδρα του Οργανισμού ορίσθηκε η Ουάσιγκτον ως πρωτεύουσα της χώρας με το μεγαλύτερο ποσοστό συμμετοχής.

*Η ΕΚΤ είναι η κεντρική τράπεζα για το ενιαίο νόμισμα της Ευρώπης, το ευρώ. Το βασικό καθήκον της ΕΚΤ είναι η διατήρηση της αγοραστικής δύναμης του ευρώ και, επομένως, η διατήρηση της σταθερότητας των τιμών στη ζώνη του ευρώ. Η ζώνη του ευρώ αποτελείται από τις 16 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχουν υιοθετήσει το ευρώ από το 1999.

Τρίτη, 14 Σεπτεμβρίου 2010

Τα λάθη και τα σωστά Αθηναίων και Σαλονικιών

Υπάρχει μια άτυπη κόντρα εδώ και πολλά χρόνια ανάμεσα σε Αθηναίους και Θεσσαλονικείς για το ποιοι μιλούν ορθότερα την ελληνική γλώσσα…

Χρόνια τώρα έχω βρεθεί και έχω πάρει μέρος σε άπειρες τέτοιου είδους ‘φιλολογικές’ συζητήσεις που στο τέλος δεν καταλήγουν πουθενά, γιατί απλά όλοι είναι ξεροκέφαλοι και υποστηρίζουν πάντα το δικό τους…

Μέσα από αυτό το άρθρο θα προσπαθήσω με τεκμήρια να δικαιώσω τις σωστές αναφορές της γλώσσας..

Για να δούμε όμως μια-μια τις διαφωνίες των δυο στρατοπέδων….

1) «με» ή «μου»

Δεν θα μπορούσα να μην ξεκινήσω με την σημαντικότερη ίσως διαφωνία των δυο πλευρών για την όποια έχουν ειπωθεί διάφορα κατά καιρούς από πολλούς.

Εδώ το επιχείρημα είναι πολύ μεγάλο, και είναι ένα άρθρο του Καθηγητή Γλωσσολογίας Γεώργιου Μπαμπινιώτη, προέδρου του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού, τέως πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών στην εφημερίδα "ΤΟ ΒΗΜΑ" όπου δικαιώνει τους βόρειους τονίζοντας ωστόσο ότι κανένα από τα δυο δεν είναι λάθος..

Το άρθρο:
«ΜΕ ΛΕΣ» 'Η «ΜΟΥ ΛΕΣ» ???

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΤΗΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ "...Το όλο θέμα ξεκινά σε παλαιότερες εποχές, με την κατάργηση της δοτικής οπότε και γεννιέται η ανάγκη να βρεθεί νέα λύση εκεί που μέχρι πρότινος χρησιμοποιούταν η συγκεκριμένη πτώση.

Έτσι, καθημερινές φράσει όπως π.χ. το "λέγεις μοι" παύουν να υφίστανται και η γλώσσα αναζητά έναν νέο τρόπο έκφρασης. Στην Βόρειο Ελλάδα προτιμήθηκε η αιτιατική ενώ στην Νότιο Ελλάδα η γενική για να δώσουν (σε νεώτερα ελληνικά) "με λες" και "μου λες", αντίστοιχα. Και οι δύο αυτοί τύποι είναι σωστοί καθώς χρησιμοποιούνται κανονικότητα μέσα στους αιώνες από τους Έλληνες. Κατά μίαν άποψη η αιτιατική είναι πιο κοντά στην δοτική οπότε, όσο παράξενο και να ακούγεται, ο βορειοελλαδίτικος τύπος (με λες) θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι πιο δικαιολογημένος. Ο βασικότερος λόγος που σήμερα η σύνταξη με γενική θεωρείται ορθότερη (μου λες) είναι μάλλον επειδή η Νότιος Ελλάδα απελευθερώθηκε πρώτη και η γλώσσα που χρησιμοποιήθηκε στο νέο κράτος ήταν αυτή που μιλούσαν σε εκείνα τα μέρη.. Σήμερα, ειδικά μέσω των μέσων μαζική ενημέρωσης, έχει καθιερωθεί γενικότερα ο τύπος με την γενική. Το βέβαιο είναι πως έχει περάσει στο υποσυνείδητό μας ως ο ορθός τρόπος αν και αυτό όπως είδαμε δεν στέκει πραγματικά. Παρεμπιπτόντως, δυο από τους λογοτέχνες που έχουν γράψει με τον συγκεκριμένο τρόπο είναι ο Κώστας Π. Καβάφης και ο Αθανάσιος Χριστόπουλος. Ας μην ξεχνάμε το εξής σημαντικό: οι νοτιοελλαδίτες, που εκφράζουν τ δοτική μέσω γενικής λέγοντας "θα σου πω κάτι", "θα της δώσω κάτι", στον πληθυντικό διαπράττουν ακριβώς το "σφάλμα" που καταλογίζουν στα εκ Βορρά αδέλφια τους, και λένε: "θα σας πω κάτι", "θα τους δώσω κάτι". Χρησιμοποιούν δηλαδή αιτιατική! Επομένως, καθαρά από απόψεως ομοιογένειας, τα βόρεια ιδιώματα είναι πιο συνεπή διότι χρησιμοποιούν αιτιατική και στον ενικό και στον πληθυντικό...."                                                                 Γ. Μπαμπινιώτης

2) «καλαμάκι» ή «σουβλάκι»

καλαμάκι : αποκαλείται το πλαστικό εκείνο σκεύασμα με το οποίο ρουφάμε τα παγωμένα ροφήματα (π.χ. φραπέ) και όχι το σουβλάκι, ασχέτως του τρόπου σερβιρίσματος του (σε πίτα, ψωμάκι ή σε φέτα ψωμί).

σουβλάκι : μικρά κομμάτια κρέατος περασμένα σε μικρή και λεπτή βέργα (σε μικρή σούβλα) για να ψηθούν: Ψήνω σουβλάκια στα κάρβουνα. Μια μερίδα ~. [μσν. σουβλάκι < σούβλ(α) -άκι] (από Τριανταφυλλίδης On-Line)

Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι στη Θεσσαλονίκη διαλέγεις ανάμεσα σε πίτα-ψωμάκι-κυπριακή-αραβική και έχεις και πολύ περισσότερες επιλογές σε κρέατα και σαλάτες.

Επίσης οι βόρειοι χρησιμοποιούν καταχρηστικά την λέξη ¨σάντουιτς¨ [=>δύο λεπτές φέτες ψωμιού, συνήθ. αλειμμένες με βούτυρο, ανάμεσα στις οποίες βάζουν μία λεπτή φέτα κρύου κρέατος, ζαμπόν, τυριού κτλ.] για να περιγράψουν το προϊόν.

3) «μανό» ή «όζα»

Εδώ μάλλον δεν θα έχουμε νικητή και χαμένο ή μάλλον νικήτρια και χαμένη καθώς για βάψουν τα νύχια τους οι γυναίκες τις κάθε πόλης απλά χρησιμοποιούν διαφορετικές λέξεις περιγράφοντας ωστόσο το ίδιο υλικό.

μανόν & μανό [το] : η όζα. (από Τριανταφυλλίδης On-Line)

όζα [η] : βερνίκι για τα νύχια. (από Τριανταφυλλίδης On-Line)

4) «τυρί-φέτα-κασέρι»

Αυτό το τρίπτυχο βασανίζει πολλούς χωρίς ουσιαστικά να χρειάζεται.

Τα πράγματα είναι απλά, υπάρχουν πολλά είδη τυριών μαλακά(άσπρα) ή σκληρά(κίτρινα) στα όποια ανήκουν η φέτα και το κασέρι αντίστοιχα.

Εδώ αν κάποιοι δικαιώνονται περισσότερο σαφώς είναι οι νότιοι που χρησιμοποιούν ορθότερα αυτές τις λέξεις καθώς οι βόρειοι έχασαν τις έννοιες χάριν συντομίας.

τυρί : τρόφιμο που παρασκευάζεται από γάλα που έχει πήξει και που στη συνέχεια παθαίνει ζυμώσεις στα διάφορα στάδια της παρασκευής του: Mαλακά τυριά, φέτα, τελεμές, μανούρι κτλ. Σκληρά τυριά, κεφαλοτύρι, κασέρι κτλ.

(ειδικότ.) τυρί φέτα.

5) «μπουγάτσα»

Σε ότι αφορά τη μπουγάτσα, οι Αθηναίοι μοιάζουν ανίκανοι να ξεχωρίσουν την διαφορά μεταξύ τυρόπιττας και μπουγάτσας με τυρί, προφανώς επειδή στην Αθήνα δεν υπάρχει τόση ποικιλία!

Ετυμολογικά, η λέξη είναι παραφθορά της οθωμανικής λέξης "πογάτσα" που σημαίνει πίτα με γέμιση από κρέμα, περιχυμένη με άχνη ζάχαρη ή πίτα με γέμιση τυρί.

Στην πράξη η διαφορά της μπουγάτσας από την τυρόπιτα η ακόμα και την κρεμόπιτα είναι τεράστια καθώς αυτό που διαφέρει κυρίως είναι το φύλλο, γι' αυτό μπορείς να φτιάξεις μπουγάτσα με διάφορα υλικά(πχ κιμά) αν και τα πιο συνηθισμένα είναι η κρέμα και το τυρί.

Επίσης να τονιστεί ότι και τυρόπιτες υπάρχουν πολλές ….άλλο χωριάτικη, άλλο στριφτή, άλλο κουρού και άλλο σφολιάτα ….

Παρασκευή, 18 Ιουνίου 2010

Σώπα μη μιλάς

Σώπα, μη μιλάς , είναι ντροπή κόψ' τη φωνή σου
σώπασε επιτέλους
κι αν ο λόγος είναι αργυρός
η σιωπή ειναι χρυσός.

Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί
έκλαιγα,γέλαγα,έπαιζα μου λέγανε:
"σώπα".

Στο σχολείο μού κρύψαν την αλήθεια τη μισή,
μου λέγανε :"εσένα τι σε νοιάζει ; Σώπα!"

Με φιλούσε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα και μου λέγανε:
"κοίτα μην πείς τίποτα, σσσσ....σώπα!"

Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε.
Και αυτό βάσταξε μέχρι τα εικοσί μου χρόνια.

Ο λόγος του μεγάλου
η σιωπή του μικρού.

Έβλεπα αίματα στο πεζοδρόμιο,
"Τι σε νοιάζει εσένα;", μου λέγανε,
"θα βρείς το μπελά σου, σώπα".

Αργότερα φωνάζανε οι προϊστάμενοι
"Μη χώνεις τη μύτη σου παντού,
κάνε πως δεν καταλαβαίνεις ,σώπα"

Παντρεύτηκα , έκανα παιδιά ,
η γυναίκά μου ήταν τίμια κι εργατική και
ήξερε να σωπαίνει.
Είχε μάνα συνετή , που της έλεγε "Σώπα".

Σε χρόνια δίσεκτα οι γονείς, οι γείτονες με συμβουλεύανε :
"Μην ανακατεύεσαι, κάνε πως δεν είδες τίποτα. Σώπα"
Μπορεί να μην είχαμε με δ'αύτους γνωριμίες ζηλευτές,
με τους γειτονες, μας ένωνε , όμως, το Σώπα.

Σώπα ο ενας,σώπα ο άλλος σώπα οι επάνω, σώπα η κάτω,
σώπα όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο.
Σώπα οι δρόμοι οι κάθετοι και οι δρόμοι οι παράλληλοι.
Κατάπιαμε τη γλώσσά μας.

Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε.
Φτιάξαμε το σύλλογο του "Σώπα".
και μαζευτηκαμε πολλοι
μία πολιτεία ολόκληρη, μια δύναμη μεγάλη ,αλλά μουγκή!

Πετύχαμε πολλά,φτάσαμε ψηλά, μας δώσανε παράσημα,
τα πάντα κι όλα πολύ.
Ευκολα , μόνο με το Σώπα.
Μεγάλη τέχνη αυτό το "Σώπα".

Μάθε το στη γυναίκα σου,στο παιδί σου,στην πεθερά σου
κι όταν νιώσεις ανάγκη να μιλήσεις ξερίζωσε τη γλώσσά σου
και κάν'την να σωπάσει.
Κόψ'την σύρριζα.
Πέτα την στα σκυλιά.
Το μόνο άχρηστο όργανο από τη στιγμή που δεν το μεταχειρίζεσαι σωστά.

Δεν θα έχεις έτσι εφιάλτες , τύψεις κι αμφιβολίες.
Δε θα ντρέπεσαι τα παιδιά σου και θα γλιτώσεις απο το βραχνά να μιλάς ,
χωρίς να μιλάς να λές "έχετε δίκιο,είμαι σαν κι εσάς"
Αχ! Πόσο θα 'θελα να μιλήσω ο κερατάς.

και δεν θα μιλάς ,
θα γίνεις φαφλατάς ,
θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς .

Κόψε τη γλώσσά σου, κόψ'την αμέσως.
Δεν έχεις περιθώρια.
Γίνε μουγκός.
Αφού δε θα μιλήσεις , καλύτερα να το τολμησεις Κόψε τη γλώσσά σου.

Για να είσαι τουλάχιστον σωστός στα σχέδια και στα όνειρά μου
ανάμεσα σε λυγμούς και σε παροξυσμούς κρατώ τη γλώσσά μου,
γιατί νομίζω πως θα'ρθει η στιγμή που δεν θα αντέξω
και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω
και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο ,
με έναν ψιθυρο , με ένα τραύλισμα , με μια κραυγή που θα μου λεει:

ΜΙΛΑ!....

Αζίζ Νεσίν

Πέμπτη, 17 Ιουνίου 2010

Από τον Στάλιν στο σήμερα.....

  O Ιωσήφ Στάλιν είπε: <Η εκπαίδευση είναι ένα όπλο, οι συνέπειες του οποίου εξαρτώνται από το ποιος το κρατά στα χέρια του και σε ποιόν το έχει στραμμένο.>

Και φυσικά είχε απόλυτο δίκιο... Το θέμα είναι πότε θα το καταλάβουμε;;;

  Η σχολική εκπαίδευση είναι το όπλο του συστήματος και στρέφεται κατά της Παιδείας. Η στρατιωτική εκπαίδευση είναι το όπλο του ιμπεριαλισμού και στρέφεται κατά της αλληλεγγύης. Η αστυνομική εκπαίδευση είναι το όπλο της κρατικής τρομοκρατίας και στρέφεται κατά των ατομικών ελευθεριών. Η επαγγελματική εκπαίδευση είναι το όπλο που κόβει την επαφή με το όραμα… Αυτό θέλουν, να μην έχουμε όραμα.. να μην προλαβαίνουμε να οραματιστούμε το καλύτερο.. την μίση μας ζωή σπουδάζουμε και την άλλη μισή δουλεύουμε.. Για ποιους;;; Αυτός είναι ο λόγος ύπαρξης του ανθρώπου;;;..Η δουλειά(->δουλεία);;; Όσο μεγαλώνω μορφώνομαι και καταλαβαίνω τόσο αηδιάζω σκεπτόμενος ότι όλα είναι στημένα, ότι κάποια ΄ελίτ΄ έχει προαποφασίσει χρόνια πριν πως θα κινηθεί όλος ο κόσμος ώστε κάποια στιγμή όλα να γίνουν δικά τους.. ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!! Πάψτε να είστε ανδρείκελα… Η παράσταση τελειώνει και o πρωταγωνιστής θα πεθάνει……..
                                                                                                                                              Angel

Τετάρτη, 16 Ιουνίου 2010

Απόσπασμα από το βιβλίο του Λέο Μπουσκάλια ''Να ζεις, να αγαπάς και να μαθαίνεις''

Το παρακάτω είναι ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Λέο Μπουσκάλια ''Να ζεις, να αγαπάς και να μαθαίνεις''… και πιστεύω εξηγεί με τον καλύτερο τρόπο γιατί πρέπει να ελπίζουμε, ονειρευόμαστε, δοκιμάζουμε, ρισκάρουμε και να μην επαναπαυόμαστε σε καμία βολεμένη πραγματικότητα επειδή και μόνο βαριόμαστε, δειλιάζουμε, ή φοβόμαστε.
……
«Όταν γελάς, διακινδυνεύεις να περάσεις για ηλίθιος»
Και λοιπόν; Εγώ το γλεντάω αφάνταστα, ενώ χιλιάδες γνωστικοί πεθαίνουν από ανία.
«Όταν κλαις, κινδυνεύεις να περαστείς για συναισθηματικός»
Δε φοβάμαι να κλάψω. Κλαίω συχνά. Κλαίω από χαρά , από απελπισία. Κλαίω όταν βλέπω ευτυχισμένους ανθρώπους. Κλαίω όταν βλέπω ανθρώπους που αγαπιούνται. Δε με νοιάζει μήπως φανώ συναισθηματικός. Δεν πειράζει. Μ’ αρέσει. Μου καθαρίζει τα μάτια.
«Όταν ανοίγεσαι στους άλλους, κινδυνεύεις να μπλεχτείς»
Και τι πιο σημαντικό υπάρχει στη ζωή; Δεν έχω καμιά διάθεση αν ζήσω μόνος μου σ’ ένα νησί. Το γεγονός ότι βρισκόμαστε μαζί εσείς και εγώ, σημαίνει πως έτσι είμαστε φτιαγμένοι.
«Όταν δείχνεις τα συναισθήματά σου, κινδυνεύεις να αποκαλύψεις την ανθρωπιά σου»
Εγώ χαίρομαι να αποκαλύπτω την ανθρωπιά μου. Μπορείς να αποκαλύψεις πολύ χειρότερα πράγματα από την ανθρωπιά σου.
«Όταν εκθέτεις τις ιδέες κ τα όνειρά σου στον κόσμο, κινδυνεύεις να τα χάσεις»
Τι να γίνει. Δεν μπορείς να κερδίζεις τα πάντα.
«Όταν αγαπάς, κινδυνεύεις να μην έχει ανταπόκριση η αγάπη σου»
Δεν είναι κακό αυτό. Αγαπάς για ν’ αγαπάς, κι όχι για να πάρεις ανταπόδοση – αυτό δεν είναι αγάπη.
«Όταν ελπίζεις, κινδυνεύεις να πονέσεις»
Και «Όταν δοκιμάζεις, κινδυνεύεις να αποτύχεις»
Κι όμως πρέπει να ρισκάρεις , γιατί η μεγαλύτερη ατυχία στη ζωή είναι να μη ρισκάρεις τίποτε…..
 Όποιος δε ρισκάρει τίποτε δεν κάνει τίποτε, δεν έχει τίποτε και δεν είναι τίποτε. Μπορεί ν’ αποφεύγει τον πόνο κ τη λύπη, αλλά δε μαθαίνει, δε νιώθει, δεν αλλάζει, δεν αναπτύσσεται, δεν ζει κ δεν αγαπά. Είναι δούλος αλυσοδεμένος με τις βεβαιότητες κ τους εθισμούς του. Έχει ξεπουλήσει το μεγαλύτερο αγαθό του, την ατομική του ελευθερία. Μόνο ο άνθρωπος που ρισκάρει είναι ελεύθερος……
………





άλλα αποσπάσματα του βιβλίου......

«Τι κρίμα για σένα, αν πιστεύεις ότι υπάρχει μόνο ό,τι μπορεί να μετρηθεί στατιστικά. Πραγματικά σε λυπάμαι αν διευθύνει τη ζωή σου μόνο αυτό που μπορεί να μετρηθεί, γιατί εμένα με κεντρίζει το απροσμέτρητο. Με κεντρίζουν τα όνειρα, όχι μόνο αυτό που είναι μπροστά μου. Δε δίνω δεκάρα γι’ αυτό που βρίσκεται μπροστά μου. Αυτό το βλέπω. Αν θες να περάσεις τη ζωή σου μετρώντας το, είναι δικαίωμά σου, εμένα όμως με ενδιαφέρει αυτό που βρίσκεται πιο έξω. Υπάρχουν τόσα που δε βλέπουμε, δεν πιάνουμε, δε νιώθουμε, δεν καταλαβαίνουμε.
Υποθέτουμε πως η πραγματικότητα είναι αυτό το κουτί που μας βάλανε μέσα, κι όμως σας βεβαιώνω πως δεν είναι έτσι. Ανοίξτε την πόρτα κάποτε και κοιτάξτε τι υπάρχει έξω. Το όνειρο του σήμερα θα είναι η πραγματικότητα του αύριο. Κι όμως έχουμε ξεχάσει να ονειρευόμαστε».

«Κατ’ αρχήν πιστεύω ότι το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό του ανθρώπου που αγαπάει είναι ότι αγαπάει τον εαυτό του. […] Δε μιλάω για το χάιδεμα του εγώ μας. […] Μιλάω για τον άνθρωπο που συνειδητοποιεί, ότι δεν μπορείς να δώσεις παρά αυτό που έχεις και γι’ αυτό καλά θα κάνεις να προσπαθήσεις όσο μπορείς ν’ αποχτήσεις κάτι. Θέλεις να είσαι ο πιο μορφωμένος, ο πιο λαμπερός, ο πιο ενδιαφέρων, ο πιο πολυτάλαντος, ο πιο δημιουργικός άνθρωπος του κόσμου, γιατί έτσι θα μπορέσεις να τα δώσεις όλα αυτά. Ο μοναδικός λόγος που έχεις κάτι είναι για να το δίνεις».

«Θεωρούμε το «εγώ» μας σαν κάτι ουσιαστικό, τον εαυτό που κατασκευάσαμε. Θα σας πω όμως μια αλήθεια, δεν τον κατασκευάσατεεσείς αυτό τον εαυτό. Άλλοι τον έφτιαξαν. Οι άλλοι σας είπαν ποιος πρέπει να είστε και ποιος όχι, πώς πρέπει να κινείστε, να μυρίζετε και να κάνετε τα περισσότερα πράγματα που κάνετε. […] Βγες από τον εαυτό σου και άφησέ τον εκεί. […] Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπουν μέσα σου τα νέα μηνύματα. Ο εαυτός κατασκευάζει τεράστια τείχη γύρω του για «αυτο»προστασία. Αυτά τα τείχη τα ονομάζει πραγματικότητα. Ο,τιδήποτε δεν ταιριάζει μ’ αυτό που ο περιτειχισμένος εαυτός θεωρεί πραγματικό, δεν αφήνεται να περάσει από το τείχος∙ έτσι, όταν πια φτάνει μέσα η νέα αντίληψη, έχει γίνει αυτό που ήθελε από την αρχή. Έτσι οι περισσότεροι από μας περνάμε τη ζωή μας βλέποντας μόνον ό,τι θέλουμε να δούμε, ακούγοντας μόνον ό,τι θέλουμε να ακούσουμε, μυρίζοντας ό,τι θέλουμε να μυρίσουμε, ενώ όλα τα υπόλοιπα παραμένουν απολύτως αόρατα. Όλα τα πράγματα βρίσκονται εδώ. Για να δούμε, το μόνο που χρειάζεται είναι να τα αφήσουμε να μπουν, να τα αγγίξουμε, να τα γευτούμε, να τα δαγκώσουμε, να τα αγκαλιάσουμε (το πιο ευχάριστο), να τα ζήσουμε όπως είναι –όχι όπως είμαστε εμείς».

«Το αντίθετο της αγάπης δεν είναι το μίσος, αλλά η απάθεια».
«Αν είχα να διαλέξω ανάμεσα στον πόνο και στο τίποτα, θα διάλεγα τον πόνο».

«Υπάρχουμε εμείς, ο εαυτός μας και πάνω σ’ αυτό τον εαυτό συσσωρεύουμε χιλιάδες και χιλιάδες πράγματα που μπορεί να μην είναι ο εαυτός μας, μα που να ανήκουν μάλλον στην οικογένειά μας, την κουλτούρα μας, τους φίλους και ούτω καθεξής. Τα παίρνουμε μαζί μας και τότε αυτά γίνονται εμείς και είμαστε ικανοί να πεθάνουμε για να υπερασπίσουμε αυτό το «εμείς» και καταφεύγουμε στην απάθεια για να αποφύγουμε τις προκλήσεις του νέου εαυτού.

Δημιουργούμε επίσης μοντέλα τελειότητας. Περνάμε τη ζωή μας προσπαθώντας να κάνουμε τον έξω κόσμο να ταιριάσει μ’ αυτό που νομίζουμε εμείς σαν τέλειο».


«Είμαστε ήδη τέλειοι. Ο κόσμος είναι ήδη τέλειος. Προσπαθούμε να επέμβουμε σ’ αυτή την τελειότητα κι από κει πηγάζουν όλα τα προβλήματά μας. Τι θαυμάσιο που θα ήταν, αν μπορούσαμε να δεχτούμε το γεγονός ότι είμαστε ο τέλειος εαυτός μας. […] Μόνο εσύ μπορείς να ξέρεις ποιος είναι ο τέλειος εαυτός σου. Είσαι όμως ο τέλειος εαυτός σου και είναι ο μοναδικός τέλειος εαυτός σου που θα περάσει έτσι στην ιστορία του κόσμου! Ίσως οι άλλοι να προσπαθήσουν να τον κάνουν ατελή […]»

Η αποχαιρετιστήρια επιστολή του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες

Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέπτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν αυτά που λέω εδώ.

Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι' αυτό που αξίζουν αλλά γι' αυτό που σημαίνουν.Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια μας, χάνουμε 60 δευτερόλεπτα φωτός. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμούνταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!

Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα, αλλά και την ψυχή μου.

Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα με ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι και ένα τραγούδι του Σεράτ θα ήταν η σερενάτα που θα τη χάριζα στη Σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρυα μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο απ'τα αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους...

Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή... Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μια μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.

Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν που νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται. Στους γέρους θα έδειχνα ότι τον θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά, αλλά η λήθη. Έμαθα τόσα πράγματα από εσάς τους ανθρώπους... Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά. Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα. Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από εσάς, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ' αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς, θα πεθαίνω.

Να λές πάντα αυτό που νοιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ' αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να βγαίνεις απ' την πόρτα, θα σ' αγκάλιαζα και θα σου 'δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ' έβλεπα, θα έλεγα ότι σ'αγαπώ και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.

Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα 'θελα να σου πω πόσο σ' αγαπώ και ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.

Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς. Γι' αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν' το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μία τελευταία τους επιθυμία. Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις "συγνώμη", "συγχώρεσε με", "σε παρακαλώ", "ευχαριστώ" κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις. 

Κανείς δε θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις. Ζήτα απ' τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις. Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για 'σένα.

Στείλε αυτό το μήμυμα σε όποιους θέλεις.
Αν δεν το κάνεις σήμερα, αύριο θα είναι όπως και χθες. Κι αν δεν το κάνεις ποτέ, δεν πειραζει."




13 Αποφθέγματα του Κολομβιανού Νομπελίστα:













1. Ίσως είσαι απλά ένα άτομο σ' αυτό τον κόσμο, όμως για κάποιον, είσαι όλος ο κόσμος.
2. Αν ο Θεός δεν ξεκουραζόταν την Κυριακή, θα είχε χρόνο να τελειώσει τον κόσμο.
3. Αυτός που περιμένει πολύ, δεν πρέπει να περιμένει πολλά.
4. Σ' αγαπώ, όχι για το ποιος είσαι, αλλά για το ποιος είμαι εγώ όταν είμαι δίπλα σου. 
5. Επειδή κάποιος δε σε αγαπά όπως θα ευχόσουν, δε σημαίνει πως δεν σε αγαπά με όλο του το είναι.
6. Όλα τα ανθρώπινα πλάσματα έχουν τρεις ζωές: τη δημόσια, την ιδιωτική και τη μυστική.
7. Ένας άντρας καταλαβαίνει πότε αρχίζει να γερνάει: όταν αρχίζει και μοιάζει με τον πατέρα του.
8. Κανένας δεν αξίζει τα δάκρυά σου, κι αυτός που τα αξίζει δεν θα σε κάνει να κλάψεις.
9. Ο χειρότερος τρόπος για να σου λείψει κάποιος είναι να κάθεσαι δίπλα του ξέροντας ότι ποτέ δεν θα τον αποκτήσεις.
10. Ποτέ μη σταματάς να χαμογελάς, ακόμα κι όταν είσαι λυπημένος- κάποιος, ίσως, ερωτευτεί το χαμόγελό σου. 
11. Μην ξοδεύεις χρόνο με κάποιον που δεν ενδιαφέρεται να τον ξοδέψει μαζί σου.
12. Ίσως ο Θεός να θέλει να γνωρίσεις πολλά λάθος άτομα πριν γνωρίσεις το σωστό, ώστε όταν αυτό συμβεί, να είσαι ευγνώμων. 
13. Μην κλαις επειδή τελείωσε. Χαμογέλα επειδή συνέβη.